Ostra humoreska

[Bogdan Piwowarczyk]

Poeta robi jaja z wszystkich
Wszyscy robią jaja z poety

nie samym chlebem żyje człowiek
ale wszelkim słowem, które
od drugiego człowieka pochodzi
nie samym seksem żyje człowiek
ale wszelkim chlebem, który
od drugiego człowieka pochodzi
nie samym ciałem żyje człowiek
ale wszelkim ciałem, które
od drugiego człowieka pochodzi
nie samą duszą żyje człowiek
ale wszelkim ciałem, które
od niego pochodzi
mężczyźni i kobiety jak słowiki
wabią się płaczem
właśnie nasz poeta zwabił płaczem kobitkę
to muza poezji postanowiła dać mu
w skórę, przebrała się za współczesną
dziewczynę, już da mu
słowika albo drobniejszego koliberka
musi być kormoran albo albatros
inaczej biega dziś agregat
i pompie też nic nie dolega
(ta pompa to serce poety z wielką pompą)
co się stało panie poeto,
że pan dzisiaj nie bluźnił
no więc randeczka poety z muzą
wie pani dawnej rajcowały ludzi
żywoty świętych a dzisiaj żywoty grzeszników
od hagiografii przeszliśmy do pornografii
opowiem pani pani Muzo kawał
Jasiu z Zuzią mają brać ślub
Zuzia mówi do Jasia
wiesz Jasiu, przed ślubem nie można
ale powiedz mi, jaki jest ten Twój
no wiesz Zuziu, taki jak temperatura
w pokoju
no wiesz Jasiu
w zimie to jest siedemnaście
ale w upał to dwaaaadzieściadziewięć
nie trafiła w muzę jak meteor
ten kawał meteorologiczny
muza przekłada nóżkę z nóżki na nóżkę






poeta w ton religijny
my ludzie, wie pani w tym mięchu naszym
ale zaczynam zauważać,
że wszystko naokoło jest przeproszeniem
no wie pan nie musi pan
może być za przeproszeniem
a może być bez przeproszenia
to bogowie posyłają mnie,
aby pana przeprosić za poezję
nie każe się pan chyba krótko przepraszać
podzielę się z panem wszystkim co mam
ja jestem dzielna a pan będzie mój Tutenchan
tu musimy dokonać myślowego skrótu
poeta pisze poemat o tytule
krytyka czystego seksu
„czyste dzisiaj są tylko ludzkie cienie”
„szlachetne dzisiaj są tylko kamienie”
„o jakże nieskończony jest człowiek”
powinno być coraz mniej ciała
coraz więcej mózgu
aż na końcu ewolucji zostanie sama głowa
z duszą pod brodą albo za uchem
poeta wyrzuca z siebie wszystko wszystkim
oj będzie zielono w głowie od zielonych
oj będzie kolorowo w głowie od kolorowych
psst..... poeta pokazuje muzie
akt erekcyjny pod budowę
przyszłych pokoleń
poeta musi wykończyć siebie
lub wykończyć poezję
dzieło, które zaczął /odwrotnie do zniszczyć/
odmawiają sobie wzajemnie posłuszeństwa
poezja – wykończenie wnętrz