Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Do Ciebie

Bogdan Piwowarczyk
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Bogdan Piwowarczyk

Bogdan Piwowarczyk

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

W tej walce, której nie możesz podjąć
Stosunek sił jest bardzo nierówny
Na jednego człowieka
Przypada sześć miliardów bliźnich
Dwanaście miliardów rąk na dwie ręce
Dwanaście miliardów oczu na dwoje oczu
Nie mów nigdy
Że łatwiej ukochać całą ludzkość
Niż jednego człowieka
Mów raczej że trudniej ukochać człowieka
Niż całą ludzkość
W czasach, gdy obcy Ci jest
Czerwony sztandar robotniczy
Biblia prawników lekarzy
Kiesa kupców sklepikarzy
Czekaj na nowe idee
Lecz pamiętaj że najwyższe idee
Rodzą się z najwyższych tęsknot
I z najniższych instynktów –
Nie wolno Ci pod żadnym pozorem zabijać
Trzeba wycofać kary cielesne z historii
Możesz jedynie wystukać na stole
Palcami niecierpliwy werbel
Pod krok maszerujących wojsk
Jeśli uważasz, że jesteś
Myśleniem wyższy – bij myślą
Nie mów nie czyń
Drugiemu co Tobie niemiłe
Ale raczej – niech drugi nie czyni Ci
Co jemu niemiłe
Twoją przestrzenią jak ptaka jest niebo
Nie ciemne korytarze ziemi jak kreta
Nie mów –
Wieczność jest dla mnie nicością
Ty jesteś nicością dla wieczności
Ty, który poznałeś gorzki smak szczęścia
Zasmakuj w cierpieniu –
Jego smak jest słodki
Pamiętaj – być i nie być to jedno
I to jest Twoja odpowiedź –
Ty, który nie zaakceptujesz żadnej formy
Swojego istnienia
Ty, który nie zaakceptujesz
Żadnej formy swojego nieistnienia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Manek
      Zbójnickie przypowiastki

      Przez Manek · Opublikowano

      Mam nadzieję, że nasze Panie mi ten malutki żarcik tutaj wybaczą ;-))           Zbójnickie przypowiastki   Chodziył Jadam se po raju, Co by zechcioł, to mu dajóm. Mioł mahorki, jodła, chmielu, Móg tańcować na weselu Ale tyćko mu sie ckniyło – Samojeden sie tu żyło.   Widźi z nieba to Pon Bócek, A że serce mioł pocciwe Rzekł: „Zmartwienie ci ukróce. Zaroz, Jadam, cie zadziwie.” Ziobro ciepnął wnet na ławę I wystrugoł z niego babe.   Baba zawżdy, jak to baba, Nieposłusna i ciekawa. Myśli Antychryst – psio jucha: „Już jo ogień wom rozdmuchom”. Jeno mrugnął na niom okiem – Już do diobła, i z przyskokiem.   Doł ji jabłko zakazane. Zjadła... A na drugi ranek Jadam, zły, za kare obił. Lecz za późno juz to zrobił, Bo Pon Bócek wygnoł z raju.   Odtąd chłopy tak godajóm: „Na tyj ziymi, nadal bożyj, Z babóm źle...               A bez baby?                                  Jesce gorzyj!”       Marek Thomanek 29.03.2026      
    • andrew
      Zabawa

      Przez andrew · Opublikowano

      @Tusza ... a ja  ja chciałbym  być blisko  gdy porywa  codzienność    gdy podziwiam  świat życie    sam otworzę okno  do siebie  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia   
    • violetta
      Chevron …

      Przez violetta · Opublikowano

      @KOBIETA uwodziciel:)
    • Łukasz Jurczyk
      Gdzie rdzewieją miecze: 59. Miasto, które śni się nocą

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      59. Miasto, które śni się nocą (narrator: hypaspista)   1.   Na wieży spotkałem człowieka, który się modlił — nie przerwałem mu.   2.   Dym gęstszy niż krew, a przecież wdychaliśmy go z chciwością.   3.   Pomost był wąski — wystarczająco, by się nie cofnąć.   4.   Obok mnie płonie lochagos* — nadal trzyma szyk.   5.   Krzyczy coś, ale język już nie ma słów.   6.   Ciągle ktoś ginie, ciągle ktoś na jego miejsce.   7.   Na murze świat ma rozmiar ramienia.   8.   Walka wiruje wokół — twarz w twarz, krzyk w krzyk.   9.   Trwali do końca — nie o życie chodziło, lecz o to, czym było.   10.   Co było dalej? Po co pamiętać.   11.   Widziałem morze, jak zmywało krew — dla równowagi.   12.   Szukałem przyjaciela — znalazłem jego hełm.   13.   Nie pytam, gdzie leży. Wszyscy gdzieś leżymy.   14.   Los rzuca kośćmi — zawsze tą samą ręką.   15.   Jednych ocala, drugich grzebie bez imienia.   16.   Czasem śnię znów Tyr — ciągle tam jestem, ciągle nie mogę się obudzić.   *lochagos - jeden ze stopni oficerskich armii macedońskiej   cdn.
    • FaLcorN
      Chevron …

      Przez FaLcorN · Opublikowano

      @KOBIETA   Królowo

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      w porządku, będę bardzo przepraszał. Wręczę Ci bukiet siebie przyjmiesz?

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...