Wyznanie kruka

[Bogdan Piwowarczyk]

Jestem krukiem – ptakiem czarnym
I jestem dumny ze swojej karnacji
I przynależności do ciemnych typów nacji
Tak jestem faszystą –
Widzę ziemię przestronną i czystą
Trzeba oczyścić ziemię z robactwa padliny
I tego co z gorszej urobione gliny
Szanuję święte prawa i obrzędy
I wiem do przyszłości dostać się którędy
Ostatnio szczytem jest elegancji
Pewnie za przykładem Francji
Dużo rozprawiać o tolerancji
Ja świetnie czuję się w kruków kole
Wiadomo kruk krukowi oka nie wykole
A przyjdą takie czasy
Że nasze czarne skrzydła
Oznaczać będą czystość i porządek –
Po prostu wierzę w moją nację karnację
I jej ciągłą reinkarnację

Komentarz autora
Jedni w imię małoważnych chętnie poćwiartują ważnych
Inni w imię ważnych chętnie poćwiartują małoważnych
A historia będzie staczaniem się po pochyłej równi
Dopóki nie uznamy że wszyscy są równi
Lecz trzeba po pierwsze zabraniania
Na siłę wyrównywania
Wywyższania i poniżania