a jednak...

[janusz_pyzinski]

w galeriach snów szukam tamtych obrazów
o których zapomnieli malarze
w muzeach kościołów cierpliwie uczę się słów
wiary i modlitwy ojców

czasem wpadnę do kina obejrzę film
z lat osiemdziesiątych dwudziestego wieku
czasem w lesie świerk przypomni mi ścieżkę
przez ugór dzieciństwa urósł wydoroślał
być może zapomniał jak targałem mu włosy

czasem jakiś zapach powróci cudownym echem
pod nozdrza spragnione tamtego powietrza
na które ktoś niechcący wylał cały flakon łąki
kiedy upierdliwy bąk studził południowy zapał
chęci wejścia do tej samej rzeki

i choć gdzieniegdzie malwy jeszcze
otwierają gościnne podwoje
i uśmiechnięte słoneczniki rozjaśniają słońce
nie wchodzę nie chcę znowu cierpieć
i znów bić się z myślami czy warto
powracać ranami tęsknoty
na zgliszcza rodzinnych pejzaży

tam tylko iskry z czarnego komina nieba wiedzą
że kiedyś stał tu dom prawdziwy jak spełniony sen sosny
przeznaczonej na opał jak kamienny sen świątka
z którym tylko czasem przywita się ptak

widzę czarne zimne kalendarze
rubinowy druk pierwszych stron gazet
spływający krwią scenariusz pisany sms-em
z wiarą że dotrze do milczącego telefonu serca
odbieram krzyk samotności jako swój
twardy dysk zapamiętał - jesteś

[Agata_Lebek]

w galeriach snów szukam tamtych obrazów
o których zapomnieli malarze
muzea kościołów cierpliwie uczą mnie
słów wiary i modlitwy ojców

czasem w lesie świerk przypomni mi
ścieżkę przez ugór dzieciństwa
urósł wydoroślał
być może zapomniał jak targałem mu włosy

jakiś zapach powróci echem
pod nozdrza spragnione tamtego powietrza
i choć gdzieniegdzie malwy jeszcze
otwierają gościnne podwoje
i uśmiechnięte słoneczniki rozjaśniają słońce
nie wchodzę na zgliszcza rodzinnych pejzaży

tam tylko iskry z komina
że kiedyś stał dom prawdziwy
jak spełniony sen sosny
przeznaczonej na opał
kamienny sen świątka
z którym tylko czasem przywita się ptak

widzę czarne zimne kalendarze
rubinowy druk pierwszych stron gazet
spływający krwią scenariusz pisany sms-em
z wiarą że dotrze do milczącego serca telefonu
odbieram tamten krzyk samotności jako swój
twardy dysk zapamiętał - jesteś


W takiej formie widzę go na plus ;) i jakoś bardziej w nim jestem.
Pozdrawiam.

[Jimmy_Jordan]

chłopie, opanuj się, ja chcę Ci napisać merytoryczny i obiektywny komentarz, wchodzę a tu tony tekstu, oczy mi popsujesz. Następnym razem sobie wydrukuję, ale aktualnie, to za dużo roboty. Spróbuj miniaturkę. zdrówko,
Jimmy

[Franka Zet]

Podoba mi się "przeczesana" wersja Agatki. Cała esencja została, a są fajne miejsca jak

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Atmosfera gęsta od wspomnień, pełnia obrazów. Pozdrawiam :)

[Fagot]

Są fragmenty, które mi nieco „zgrzytają” ale ogólnie wrażenie jest pozytywne
Pozdrawiam