teresa943 Opublikowano 4 Marca 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Marca 2009 budzić się i zasypiać ramionami dotykać nieba uparcie aż po dreszcz wbrew i pomimo to nic że czasami słów kamienie pod wiatr z bukłakiem łez zgodnie ze sobą radości promykiem wiary dojrzewaniem na bezdrożach drogą zawsze oparciem spójrz stara jabłoń pąkami przynagla czas przyśpieszmy
kasiaballou Opublikowano 5 Marca 2009 Zgłoś Opublikowano 5 Marca 2009 Chętnie zaglądam do optymistycznych Poetek - podoba się Krysiu wiosna w sercu i w wierszu. Pozdrawiam :) kasia
teresa943 Opublikowano 5 Marca 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 5 Marca 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Kasiu, zawsze miło Cię gościć. U mnie wiosna wszędzie...nawet zza okna pieści promieniami... Dziękuję:-) Pozdrówki wiosenne! Krysia
Rachel_Grass Opublikowano 5 Marca 2009 Zgłoś Opublikowano 5 Marca 2009 a mnie tak nie bardzo się podoba. jakosik tak optymistycznie, ale też naiwno-banalnie na mnie patrzy ;)
teresa943 Opublikowano 5 Marca 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 5 Marca 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Rachel, jak to w życiu, optymizm najczęściej określany jest jako naiwność, co nie znaczy, że nie pomaga żyć... dzięki za szczere przyjrzenie się wierchołowi, przecież nie wszystkim wszystko musi się podobać serdecznie pozdrawiam
Emu Rouge Opublikowano 6 Marca 2009 Zgłoś Opublikowano 6 Marca 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. och, żeby tak się dało. a tu szaro i ponuro za oknem. tylko wiersz bardzo optymistyczny:) gdybym miała się wypowiadać to wyrzuciłabym ostatnie wersy z 2 pierwszych zwrotek; taka niekonieczna kosmetyka, ale mi się sama narzuca przy czytaniu. ostatni fragment najbardziej jak dla mnie - chciałoby się przyspieszać a czasem spowalniać czas, a on jednostajnie płynie nieubłagany i nic z tym nie można zrobić. pozdr ciepło aga
teresa943 Opublikowano 6 Marca 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 6 Marca 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. och, żeby tak się dało. a tu szaro i ponuro za oknem. tylko wiersz bardzo optymistyczny:) gdybym miała się wypowiadać to wyrzuciłabym ostatnie wersy z 2 pierwszych zwrotek; taka niekonieczna kosmetyka, ale mi się sama narzuca przy czytaniu. ostatni fragment najbardziej jak dla mnie - chciałoby się przyspieszać a czasem spowalniać czas, a on jednostajnie płynie nieubłagany i nic z tym nie można zrobić. pozdr ciepło aga Aga, czekanie na coś, czego się pragnie zawsze jest niecierpliwe i chciałoby się samemu regulować wskazówki czasu...to normalne; ważne, by nie tracić optymizmu :) Twoja sugestia kosmetyczna...nawet misie...chyba kupię... dziękuję i radości życzę :-) pozdrawiam serdecznie Krysia
Oxyvia Opublikowano 6 Marca 2009 Zgłoś Opublikowano 6 Marca 2009 Ładne. Podoba mi się nastrój tego wiersza. Robi na mnie wrażenie. Jest ciepły, wiosenny, sentymentalny. W moim typie. :-)
Baba_Izba Opublikowano 6 Marca 2009 Zgłoś Opublikowano 6 Marca 2009 Zgadzam się z Oxyvią, mam podobne odczucie. Buziakuję - baba
teresa943 Opublikowano 7 Marca 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 7 Marca 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Wielka radość taki komentarz. Bardzo dziękuję :-) Serdecznie pozdrawiam Oxyvio :-)
teresa943 Opublikowano 7 Marca 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 7 Marca 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Bardzo cieszy takie odczucie. Dziękuję :-) Moc buziaków! Krysia
bezsenna81 Opublikowano 8 Marca 2009 Zgłoś Opublikowano 8 Marca 2009 mi też się podoba,coraz tęskniej do lata a le nie przyśpieszajmy niech wszystko toczy się swoim rytmem bo co wiosnę jesteśmy starsi a do tego to już mi nie śpieszno,pozdrawiam serdecznie:)
Jacek_Suchowicz Opublikowano 8 Marca 2009 Zgłoś Opublikowano 8 Marca 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. A ja z Oxywią się nie zgadzam. Wiersz tragiczny w treści. Pierwsza strofa o chwilach szczęścia i uniesienia uparcie aż po dreszcz a reszta o słów kamienie pod wiatr z bukłakiem łez zgodnie ze sobą czy tylko łóżko pozostało że przyśpieszasz aby wypełnić swój byt? pozdrawiam Jacek
teresa943 Opublikowano 8 Marca 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 8 Marca 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. starsi to nie znaczy, że nie możemy wciąż dla siebe rozkwitać, dojrzewać i wspierać się... dziękuję :) serdecznie pozdrawiam
teresa943 Opublikowano 8 Marca 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 8 Marca 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. A ja z Oxywią się nie zgadzam. Wiersz tragiczny w treści. Pierwsza strofa o chwilach szczęścia i uniesienia uparcie aż po dreszcz a reszta o słów kamienie pod wiatr z bukłakiem łez zgodnie ze sobą czy tylko łóżko pozostało że przyśpieszasz aby wypełnić swój byt? pozdrawiam Jacek Nie, nie tylko...jest coś więcej...zgodnie ze sobą radości promykiem wiary dojrzewaniem na bezdrożach drogą zawsze oparciem Czy to też kojarzy się z łóżkiem? Dla mnie bynajmniej. Dziękuję i serdecznie pozdrawiam :)
Jacek_Suchowicz Opublikowano 8 Marca 2009 Zgłoś Opublikowano 8 Marca 2009 tak właściwie to masz rację wiersz o w życiu a bywa różnie przepraszam trzecia strofa umknęła w kontraście dwóch pierwszych pozdrawiam Jacek
teresa943 Opublikowano 9 Marca 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 9 Marca 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Jacku, ok :-)
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się