Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jestem ptakiem-Nie takim zwykłym wróbelkiem…
Którego byle wiaterek zwiewa, takim co..
zadowoli się byle okruszkiem.
Nie jakimś tam sępem bezdusznym…
Który żywi się śmiercią i smutkiem , tym co…
okazji w nieszczęściu upatruje.
Nie jestem też pawiem dumnym…
Który się puszy i ogonem chwali, co…
Nie zna wstydu i umiaru.
Nie dane mi orłem odważnym urodzić się było…
Co nie zna strachu , odwagą się szczyci, co…
Budzi podziw jak i szacunek.
Jestem zwyczajnym gołąbkiem pokoju…
Od ludzi nie stronie , podejdę , gdy musze podzióbie.
Czasem przysiądę ,popatrzę , wysłucham ,zagrucham.
Nie wyróżniam się niczym ,pośród ptaków zgrai…
Poza brakiem skrzydeł i wolnymi myślami .

Opublikowano

Jest jakaś myśl i idea. Ale zupełnie nie rozumiem po co te harce z wielokropkami i dziwną stylizacją z łamaniem wersów. Czy nie lepiej by było tak po prostu, jak się pisze do kogoś bliskiego. Tego czytelnik oczekuje. Prostoty, logiki i przekazu.
Pozdrawiam. M

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Stukacz   Piękne, choć bolesne studium samotności i niespełnienia. Słowa o "sercach w samotności konających" i "próżnym zadumaniu" budują mroczny, romantyczny klimat. Świetnie ukazany ciężar tytułowej Tęsknicy i poczucie uwięzienia we własnych snach. Refren podkreśla, że największą wartością - i największym ciężarem - są nasze marzenia. Niezwykle klimatyczny tekst. Bardzo dobry utwór! Wysłuchałam z przyjemnością. :)
    • @chytrylis   Uważam, że to bardzo  intrygujący wiersz o zmaganiach twórcy z materią słowa. Bardzo podoba mi się wplecenie motywu złotego rogu - przypomina, że talent czy dar przekazywania myśli to nie tylko przywilej, ale i dług do spłacenia (tytułowe myto).  Świetny tekst , zostawia z mocną refleksją.
    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...