usypianka III (Hjalmar)

[Miranda X]

zostaje drobne światło, a tykanie w półśnie
jest jak marszowe werble. guzik na poszewce,
nieco lśniące wypieki i buzia w podkówkę

są, jak co noc, bezcenne, bo tyle kosztuje
zapach mokrych upałów, suchych liści, pierwsze
loty żółtych kukułek, tych z zegarów. w półśnie

tak trudno szybko biegać: mrowiska z poduszek
kłują w stopy i kładą na dno głowy czerwce
z upadkami w pokrzywy i buzię w podkówkę,

kiedy spocone czoło konar znaczył guzem.
znudzone żarem lipce i zmęczone sierpnie,
drapanie w gardle, mocny zapach siana w półśnie,

chropowaty od suszy. to jest takie ludzkie:
mieć nadzieję, ze kucyk zerwie się, poniesie,
bez terkotu biegunów. straci gdzieś podkówkę

(w prześcieradłach, poduszkach) i przeskoczy mrówcze
kopczyki, potem jego zguba da ci szczęście.
zostaje chłodne światło, a tykanie w półśnie
oddaje suche wargi za buzię w podkówkę.

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ŚWIETNE, UROCZE - BRAWO!

Nic dodać; dziób w ciup - zaraz później kąciki w górę i buzia w podkówkę :)

pozdrówki
kasia

[Miranda X]

ojej :) dzięki bardzo

[H.Lecter]

jego zguba da ci szczęście.
zostaje chłodne światło, a tykanie w półśnie
oddaje suche wargi za buzię w podkówkę.

Piękny wiersz, któremu można uwierzyć...
: )

P.S.
Zgubiłaś gdzieś usypiankę II.
Szczęścia...

[Miranda X]

p. H.Lecter - dziekuje :) bardzo mi milo. Nie zgubiłam, tylko nie wiem, czy jest wystarczająco dobra, zeby ją tu wstawiać :)

[Franka Zet]

Mirando, zagmatwane (i to jest dobre do niewyrażnie mruczanej kołysanki), atmosfera magiczna i delikatne zrywowanie. Pozdrawiam :)

[Miranda X]

Bardzo dziękuję, pani Franko, za wizytę :)