Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

ostatnie sądy

bezsenna81
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

bezsenna81

bezsenna81

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

niespostrzeżona dusza
zbyt późno odkryte istnienie
spraw tak wyraźnych tak prostych
zbyt późne zrozumienie

ktoś żył
jak powietrze
oczywistym było faktem
ktoś istniał
jak wiatr
uwagi nie zwracając żadnej


a teraz pustka
po tym co było
przed tym czego nie dostrzegliśmy
a teraz czasu
cofnąć się nie uda
w błędnych sądach pogrążeni
kogoś straciliśmy

w oddali słychać dzwonów dźwięk
ostatnie pożegnanie

ktoś kiedyś ku tobie wyciągnie dłoń
lecz nigdy on....

Baba_Izba

Baba_Izba

Opublikowano
Opublikowano

Tak to bywa. Prawda.
Smutne jest to, że czasem zaczynamy ludzi zauważać
i doceniać dopiero wtedy, gdy odchodzą od nas na zawsze.
Warto się nad tym zatrzymać i zastanowić, o czym mówi wiersz.
Serdecznie pozdrawiam
- baba

bezsenna81

bezsenna81

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


tak właśnie bywa ,jest ktoś-pstryk-już go nie ma a my nawet jeszcze nie zdążyliśmy mu powiedzieć że....dziękuję za komentarz i chwilę zadumy,pozdrawiam serdecznie:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wiersze_z_szuflady
      Ostatni raz

      Przez wiersze_z_szuflady · Opublikowano

      Druga, słońca już dawno na niebie nie widać, wszyscy już po imprezie śpią w domach, kończę porządki, ostatniego papierosa dopalam, zamykam altanę, która już wszystko, co ludzkie i nieludzkie widziała.   Kładę się po długim dniu w końcu do łóżka, z boku na bok, na plecy, na brzuch, w końcu zasypiam. Pragnąłem przespać noc tą spokojnie, pojawiasz się bez zaproszenia.   Gesty i słowa zapach włosów i ust smak mimowolnie dostojnie przypominasz mi o sobie.   Spalone pamiątki z popiołu przywracasz kwiat zwiędły nagle ożywa.   Przepraszasz i błagasz      zapomnij o ranach      krwi i bliznach.        Przypomnij mi jeszcze raz      co oznaczają te arabskie słowa      których nigdy nie mogłam zapamiętać.        Opiszmy raz jeszcze      konstelacje gwiazd      liście drzew i siły wiatr.        Wróćmy do siebie ostatni raz.
    • Poet Ka
      Spaleni słońcem

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Benjamin Artur to poezja, co się zowie!
    • Mel666
      Przejście

      Przez Mel666 · Opublikowano

      @zawierszowana bardzo dziękuję.  Cieszę się, że Ci się spodobał.  @Poet Ka bardzo dziekuje. Zawsze doceniam Twoje komentarze.
    • Alicja_Wysocka
      na miarę spojrzenia

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @wiedźma Dziękuję Wiedźminko, tak ją gorąco skomentowałaś, że chyba wyparuje i stanie się obłokiem :)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         Chyba nie rozumiem Violu. Kto, co przywala?   @LessLoveBerenika pisała o sukni z wiatru, a ja dzisiaj w nocy o sukience z wody.  No przecież tafla np. jeziora, przypomina połyskliwy materiał, taki podobny do tafty. Miejscami się marszczy, spływa i chłodzi jak jedwab, wiatr ją kołysze, jest przezroczysta - jeśli czysta, można ją okiem zmierzyć. Ha, można ją nawet rozpruć motorówką. Tak, szycie nie jest mi obce, podobnie jak lanie wody. Pozdrawiam :)  
    • Poet Ka
      krecia robota

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @EsKalisia pobudza intelektualnie, inspiruje do rozważań filozoficznych, intryguje wieloznacznością 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...