Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Widzisz ten dzień
gdy zauważyłeś ją
na księgarnianej półce

Pierwszym dotykiem
popieściłeś zmysły

Zabrałeś sobie
tych kilka godzin
i strawiłeś wzrokiem
jej bezbronną duszę

Chwilą nostalgii
zawarłeś sakrament
by wtulony w nią
spacerować
aleją złotych marzeń

Zastanawiasz się teraz
czemu pamiętasz tylko
jej zapach

Mlecznym pyłem
zakryłeś okładkę

Opublikowano

Twój wiersz jest bardzo sentymentalny i nostalgiczny. Jego ciepło sprawia ze dobrze się go czyta-ciekawy utwór. Oby tylko pisarz nigdy nie patrzył na sprawy (osoby) przez "mleczny pył" tylko by doprowadził je do końca, zrealizował owe pragnienia wpełni- a nie czesciowo, . Nie ciesz sie tlyko z tego jak owa ksiązka pachnia, a raczej odważ się ja przeczytac..i się w niej rozsmakowac.

Pozdrawiam

Agata

Opublikowano

hmm..
jakie to smutne
właśnie tego się boję, że kiedyś nie będę w stanie przypomnieć sobie treści tych wszystkich książek, które "pożeram" wzrokiem
i tego, że kiedyś nie będę w stanie żadnej już przeczytać..

ładny wiersz, dobrze "rozlewa" się w sercu
przemawia do mnie
zabieram ze sobą :)

pozdrawiam i czekam na następne
coś jest w Pańskiej poezji, co mnie przyciąga elektrycznie

Emilka

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dziękuje Pani za przychylny komentarz.

Oby nigdy nie przestała Pani czytać. Przecież to traumatyczne by było:), o wile gorsze niz to rozlane mleko w pamieci. Pozatym, każde przeżycie zwiazane z przeczytaniem ksiązki zmienia nas chocby w minimalnym stopniu...tak mi sie wydaje.
Pozdrowienia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dzień dobry                                                 Taki miał być ten wiersz chaotyczny , taki był zamiar . Nie wiem czy mi się udał .                                                        Niech ocenia czytelnicy tego wiersza .                                                              Miłego dnia .Pozdrawiam 
    • Moda na "wody"     Ala z Uralu w wisiorze z koralu,   W końcu urlopu, chodzi w litoralu.   Z językiem na boku,   Bywa tam co roku,   Bo moczy swe stopy w  wyschłym Aralu.
    • @niolek Po przeczytaniu wiersz ten został ze mną na dłużej, mimo jego przykrej natury.   Pierwsza myśl, gdy je zauważam. Trzy to liczba nieparzysta, nie - ja, parzysta - one.   Pierwsze wersy od razu sygnalizują o tym specyficznym uczuciu dysonansu - kiedy interakcja społeczna w naszej głowie ulega analitycznej dekonstrukcji. Sama forma wiersza przekazuje tę nerwową energię gonitwy myśli, kiedy fizycznie jesteśmy częścią rozmowy, lecz chaos w naszej głowie nie pozwala nam się skupić. Wyskakujące gdzieniegdzie pytania oraz przypuszczenia podkreślają bitwę z własną percepcją. W tym samym momencie możemy się zastanawiać, czy dwie pozostałe osoby nas wykluczają intencjonalnie, czy może nawet nie są tego świadome? Dla nich to kolejna pogawędka, a dla nas to cały poemat w naszym wnętrzu.   Jeśli miałbym się czegoś przyczepić to detali gramatycznych - kiedy pojawiają się czasowniki w pierwszej osobie zapiszemy je z końcówką "ę" zamiast "e" np. "Chcę pokazać, że tu jestem, próbuję." Również zamieniłbym "tą", na "tę" w wersie "a widzę tą dwójkę ", ponieważ w piśmie, w bierniku poprawna forma to "tę". "Tą" w bierniku występuje bardziej w mowie potocznej.   Ogólnie ciekawy wiersz, w jakiś sposób do mnie dotarł i został ze mną na dłużej. Pozdrawiam :)    
    • świat był miejscem opartym na pewnych stałych   życie przypominało  ścierny papier czas utkany  pospolitym brakiem   aż letni blask pozbawił ich nocy   rwany sen jak tęskni za człowiekiem  drugi człowiek
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Robert Witold Gorzkowski Polski bohater! Mój dziadek ze strony mojej matuli był ułanem Pilsudkiego. Cześć i chwała bohaterom.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...