laweczka

[Ewa Loren]

Przenioslam laweczkę
do oranzerii
bys zmysly nakarmil
cichością kwitnienia
zapachem rozkoszy spelnienia
i tęczą kolorow nadziei
z nadzieją milości.

Więc przysiądz na chwilę
odpocznij i ugaś pragnienie
nektarem z mojego ogródka
opowiem ci zycie.

Minelo mnie w biegu
w wyscigu niedokonczonym
o jutro o zawsze
umyslu plagiatem
w zaulkach
pewnosci,samozachwytu
i wladzy nad czasem
stworzonym - przegranym.

Moze choc ty
odnajdziesz
istnienia sens.


======================

pisze na klawiaturze z literami niemieckimi - dlatego bledy

[teresa943]

Tak sobie to poczytałam dla zrozumienia.

przenioslam ławeczkę do oranżerii
byś nakarmił zmysły cichością kwitnienia
zapachem spelnienia i tęczą kolorow
z nadzieją na miłość

przysiądź odpocznij
ugaś pragnienie nektarem
z mojego ogródka
opowiem ci życie

minęło mnie w wyścigu
niedokończonym
o jutro o zawsze
w zaulkach pewności
samozachwytu i wladzy
nad czasem

stworzonym
przegranym
może ty

sens odnajdziesz?

Ciepły klimat, zaduma nad uciekającym życiem...
Po dopracowaniu warsztatowym może być uroczy.
ale to takie tylko tam mooje...

Serdecznie pozdrawiam :)

[Ewa Loren]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziekuje za ocene - rowniez pozdrawiam

[Baba_Izba]

Skorzystaj z podpowiedzi Teresy, warto!
W takiej wersji - wygładzonej - wiersz mnie lepiej się podoba.
Pozdrawiam
- baba