Tomasz Grzywa Opublikowano 4 Września 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 Niebo jest głębią,niebo jest mrokiem Światło gwiazd tylko zimnym obłokiem Gdy patrzę w górę,lękam się nieraz Że wszystko co jest,to-tu i teraz Ów świat samotny,ziemia zmęczona I gwiazdy martwe,i dal niezmierzona Nie widzę powodu,by z losem się zmagać By śmiać się żałośnie czy gorzko płakać By spać czy też czuwać wciąż na nowo Obietnice spełniać i dawać słowo Więc nocą kieruję oczy złaknione Na niebo czyste,lecz nieprzeniknione Ten zimny jak kamień łuk ponad nami Czy jesteś tam Boże? Czyśmy tu sami?
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się