"światło jakby nie z tego czasu"

[Maciej_Satkiewicz]

Podobno Warszawa żyje jeszcze na Pradze
w barze mlecznym "Rusałka" szukaliśmy zapachu
ludzie jakby z tamtej epoki schowani za firaną
pochyleni nad talerzem jeszcze ciepłym od czasu
żywią cichą nadzieję, że wyjdziemy

tutaj każdy dom ma barwę, dach i cztery ściany
ulice przekracza się znamiennie
łącząc to co było z tym co po drugiej stronie

przed wejściem do sklepu otwarte podwórko
cierpliwy nauczyciel który tylko w słońcu
czeka na deszcz a ściany jak prawdziwe lustra
oddają wewnętrzne ciepło

w środku powietrze pachnie zwykłą codzienną
nowością ale i tutaj nie było drożdżówek, cóż
wczesne popołudnie wreszcie coś oznacza

w końcu nie musimy się martwić o słowa i ciszę
pomnik będzie stał ciągle czekając skupienia
jak spalony dom przed którym wyrasta siwe drzewo

tutaj jesteśmy struna prawdziwego światła
w czasie niedokonanym jak wierzymy uparcie
patrząc na utkany z chmur jasny południowy księżyc
i przemglone spojrzenie z drugiej strony rzeki

[Maciej_Satkiewicz]

pff, napisał się, wklepał, ale chyba coś nie wyszło... ?

;

[Judyt]

bardzo ładny wiersz, taki z wędrowania(...)
wyszło, wyszło...płoniaście, J.

[Franka Zet]

Lubię takie patrzenie na Warszawę. Ostatnio jest czarująca, nowoczesna i pełna komedii romantycznych, a tu

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiersz z klimatem, dobrze się czytało :))

[Katarzyna Leoniewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wyszła Praga najprawdziwsza. Niegdysiejsza i teraźniejsza. Odczuwa się bardzo ;)

[Baba_Izba]

Lubię takie wiersze, tak jak lubię błądzić po uliczkach
na obrzeżach miast. Podoba się, ma klimat.
Pozdrawiam
- baba

[kasiaballou]

Dla mnie za bardzo opisowo, mimo wszystko - pozdrawiam
kasia

[Maciej_Satkiewicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tego się właśnie obawiałem... może jakieś sugestie? ;

pozdrawiam