Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Witam, jestem nowy na forum. Po kilku przeżyciach w ostatnich dniach postanowiłem napisać wiersz. Jest to mój pierwszy, więc proszę o wyrozumiałość.

smutek i tęsknota
gdzie się podziała jej siatka
mogłem pomyśleć zanim wstawiłem
bo potem mocno się zdziwiłem
strumień krwi między drzewami
samochód zaparkowany przy drodze
siedzenie wygląda jak pobojowisko
słońce już świeci nie wysoko
biorę gąbkę do wyciarania szyb
i w pawie oko wciskam
potok zatamowany
a honor uratowany

Opublikowano

Temat jest dobry - na początek może być - kto wie, może znów jakieś wydarzenie sprawi, że zechcesz znowu napisać:) Nie mam weny na poprawki, choć pewne jest, że by się przydały. Może później wpadnę.
pozdrawiam

Opublikowano

A ja mam sugestię do twojego nicka; gdybyś dodał tam "chuj" byłoby Andrzej Ludwiczak Chuj, wiele z prawdą by się nie minęło, polecam to przemyśleć. Nie życzę sobie takich uwag jak Twoja dotyczących mojego nicku. Pomijając ten drobny incydent, bardzo podoba mi się to forum, chyba zagoszczę w nim na stałe. Czekam dalej na jakieś sugestie, lecz tym razem prosiłbym o sugestie dotyczące mojej twórczości a nie mojego imienia i nazwiska.

pozdrawiam,
Żylasty Drąg.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ale Pan wie, że kobieta to...

kobieta kiedy chce
też czasem mówi -NIE

tak proszę pana, wszak kobieta
jest właśnie jak zwyczajny poeta.
nadaje słowom dziwne brzmienia,
zmuszając wszystkich do myślenia.

widzi to czego czasem, nawet, nie ma.
jest zła, że nie wiesz co jej trzeba.
gdy spytasz o to tak zwyczajnie-
uważaj, w depresji ją odnajdziesz

przecież jej nie znasz, nie rozumiesz
nie wiesz, co biedna teraz czuje.
gdy pyta - jak jej płaszczyk leży?
w odpowiedzi, nie musicie być szczerzy.

nie po to inną dziewczynę chwali
byście jej zgodnie przytakiwali
czasem wstydliwie zapinając sukienkę
liczy, że przytrzymacie rękę

uczcie się tych przedziwnych sztuczek
gdy branie chcecie mieć u dziewuszek
gdy chcecie wiedzieć kiedy NIE
znaczy, że nie chce, czy, że chce
Opublikowano

Przy Twej wypowiedzi
jestem jak paczka śledzi
jeden obok drugiego
ciasno zapakowany.

Przy Tobie czuję się
jak raczkujące dziecko
które jest słodkie
lecz nic nie rozumie.

Dzięki Tobie nabieram
wiary w kobiety
już nie wierzę ludziom
co opowiadają bzdety.

Opublikowano
rzekła róża do motyla
pan nie gada, pan zapyla

pojęcia nie ma głupi kwiatek
że twórczy trud polega na tym
by słowu nadać zgrabny rym
a nie by prawda była w nim

takie dosłowne traktowanie
wierszy, wierszyków, rymowanek
sprawia ze ością nieraz stanie
najbardziej nawet smaczny rym

i tak na przykład gdy o damie
zaśpiewa rozmarzony samiec
-jesteś jak waniliowy krem
to trzeba czytać - ja cię zjem

lub gdy wyszepcze, nie daj Boże-
twe serce w dłoniach mych ułożę
i pocałunki będę kradł
-to znaczy, że jest zbój i drab

więc zmykaj różo od motyla
on płodzi wiersze, nie zapyla
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




tuszę, iż mam właściwą tuszę
a przy tym delikatną duszę.
codziennie w tenisa gram
tra ta tam, tra ta tam

a ty choćbyś nie wiem jak się
wytężał to nie udźwigniesz
taki mam ciężar; lecz ty żądzą
rozpalony na kolana runiesz

nie mogąc mnie nieść
i wykrzyczysz tę pieśń:


Kocham te twoje kilogramy
Krągłość twych bioder
Kuszący chód

Kocham te twoje kilogramy
Pełność cud piersi
Figlarny ruch

Kocham te twoje kilogramy
Tak przez przekorę
Do głupich mód

Kocham te twoje kilogramy
Ty jesteś przecież
Największy w świecie cud


dasz radę ;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nikt, Pan uwierzy,
tak prosto szczerze
bez wstępnej jazdy
bez żadnej ceregieli
potrzymam ci cyca
od dziś do niedzieli
nie deklarował
to wzrusza

innym trzeba rok
by ręka sięgnęła nieba
a Pan sztychem drąga
wprost jeden krok

cios w splot, aj
kobieta omdlewa
pan wie czego nam
trzeba gdzie raj

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Florian Konrad Nie ma co się dziwić @vioara stelelor  - to brzmi jak żart, że ten wiersz to żart - nawet jeśli miałeś jak najlepsze intencje, by tak to wyszło :D   Utwór ma charakter groteski, absurdalnej biografii w pigułce, wobec której podmiot próbuje zdystansować się byciem "ponad tym". Czytam z przymrużeniem oka, zwłaszcza że "niewidzialnina" jest dla mnie zdecydowanie najwidzialniniejsza. Brawo za ten neologizm. Nurtuje mnie jednak tytuł "Świecht". Bo dlaczego nie "śmiecht"? :D
    • @vioara stelelor Jest w tym pewna... przewrotność? Autorka pisze wiersz, w którym podmiot - "poeta" - uznaje piedestał za przekleństwo swego życia - po czym... wstawia go na forum, na którym utwór ów zbiera oklaski :D   Próżność to zarówno pięta achillesowa jak i siła napędowa każdego człowieka, zwłaszcza artysty - choć nikt nie jest tak łasy na słowa uznania jak poeta. No... może poza jego krytykiem?   Absolutnie nie jest to przytyk, wręcz przeciwnie - treść wiersza (i jego zamieszczenie na forum) dobitnie obnaża paradoks natury ludzkiej i koegzystencję sprzeczności w niej ukonstytuowanej. W tym kontekście ostatnia strofa nabiera tragicznego wręcz wydźwięku:  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Te słowa to tak bezradna kapitulacja. Zastanawiam się jednak, czy dla peela nie jest za późno?   Choć przypominam sobie, że posągowi Szczęśliwego Księcia pękło ołowiane serce, bo - jak się okazało - był zdolny do miłości. Ten wiersz silniej przywołuje mi właśnie Wilde'a niż Horacego... "Objawić sztukę, ukrywać artystę - oto cel sztuki." - a ostatecznie sztuka okazuje się być punktem "wyjścia", nie "wejścia".    Słowa uznania dla @Berenika97 - świetna analiza. Prawie nic nie zostało mi do napisania... :D
    • @andrew Dziękuję :) widzę jutro... ładne to. Idealne podsumowanie. Pozdrawiam :) @Berenika97 O to ciekawa uwaga, najpierw podmiot analizuje co właściwie się przed nim jawi, potem przykrywają go uczucia. Dziękuję :) @marzipan Dziękuję - jeśli znajdziesz, chętnie przeczytam twoją interpretacje. 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Ładnie nazwane... głębia szarości a powierzchowny błękit...choć tego nie napisałeś, ale próbuje czytać między wierszami :) :))
    • Niebo chmurzaste zaćmiło widok wilgotne krople plamią sukienkę, przez tamę wody smutek dostrzegam dziś spaceruję z deszczem pod rękę. Na rzęsach mżawka włosy przemokły. Jak ja wyglądam? Katar zagościł. Czy ta ulewa przelotną będzie, czy się rozpada już tak na dobre.? Zgubiłam kolczyk, w wielkiej kałuży burza szaleje, jak na estradzie ciemny horyzont dreszcze na ciele mam już kalosze i parasolkę.             Pamiętam…B.J.            
    • @Myszolak niebo? nie... bo szaro :D  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ten (światło)cień na widok podmiotu niesie z sobą element wzbudzający niepokój. Nie wiem, czy nie poszukać w tym wierszu drugiego dna...   Kontrast zapewne ma źródło w zestawieniu głębi szarości oczu z blaskiem miłości, ale... kto wie? :D
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...