Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



fajniutkie cieplutkie takie tylko twoje
podoba się
pozdrawiam cieplutko:)

Nawet nie wiesz patuś jak miło!
Mam doła jak czarna smoła,aż boli!
Uściski!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



fajniutkie cieplutkie takie tylko twoje
podoba się
pozdrawiam cieplutko:)

Nawet nie wiesz patuś jak miło!
Mam doła jak czarna smoła,aż boli!
Uściski!

kurde aluna widzisz tak juz jest
ja też miewam doły ale trzeba żyć dalej
uśmiechnij się kochana:)
duży buziak dla ciebie:)
Opublikowano

Alunko, dzisiaj dzień doliniasty, może ciśnienie (nacisk lodowatej szarości). Miniaturka bardzo ładna - ach, te nasze talizmany. Dla mnie przedmioty są ważne, przenoszą w sobie dotykanie, jestem znana fetyszystką. Buzi :)))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Dziękuję Droga Franko za bardzo ładna!
Dobrze widzieć-fetyszystka ,zwrócę się po prośbie...oj przydało by się mi ..oj!!!
UściskiPocieszona.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nawet nie wiesz patuś jak miło!
Mam doła jak czarna smoła,aż boli!
Uściski!

kurde aluna widzisz tak juz jest
ja też miewam doły ale trzeba żyć dalej
uśmiechnij się kochana:)
duży buziak dla ciebie:)

Patuś czytam i bleczę buuuuu!
Uściski no i te Twoje kochane buziole!
P.S. Twoje "buziole"posłałam komuś -siódme niebo!!!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



kurde aluna widzisz tak juz jest
ja też miewam doły ale trzeba żyć dalej
uśmiechnij się kochana:)
duży buziak dla ciebie:)

Patuś czytam i bleczę buuuuu!
Uściski no i te Twoje kochane buziole!
P.S. Twoje "buziole"posłałam komuś -siódme niebo!!!

komu komu?
powiesz? :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dziękuje za ech!Dzięki takim poetom jak TY można uwierzyć ...w siebie i wypełzać z dołka!
ŚCISKAM!I tak bleczę!
eee??? ooo??...nie przesadzaj, ale prz okazji jeszcze raz westchnę patrząc na kamyk "ech"...
odściskuję serdecznie:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Droga bestio Ty moja jak dobrze że się podoba , a mnie deprecha dopadła i koniec !
Nie wiem co jutro ,ale cierpię i to bardzo nawet nie wiesz jak...
Uściski!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • O świcie,   z kubkiem kawy,   siedzę na krawędzi.   Wokół szczere pole.   Nie ocenia.   Po prostu jest.     Nie trzeba oczu.   Ja widzę jego pęknięcia.   Ono widzi moje.     Słucham.     Wiatr bez imion   siada obok   jak stary znajomy.   Nie pyta o zgodę.     Kawa stygnie.   Żadne z nas nie wie,   po co tu jesteśmy.   I to wystarczy.
    • @andrew   Czytam i mam wrażenie, że te myśli wspinające się na palcach to nie tylko obraz - to sposób, w jaki cały wiersz istnieje - ostrożnie, jakby zbyt głośny krok mógł coś spłoszyć. 
    • @Nata_Kruk   Pięknie wyjaśniła Alicja, że język nie może wejść tam, gdzie jest ból, może tylko krążyć wokół. I to właśnie zostaje pod skórą - nie obraz, ale ta bezradność.   Dodam tylko, że ten chaos, krótkie komendy i zniecierpliwienie personelu skontrastowane jest z ciszą bohaterki. Ostatnie dwa słowa zmieniają wszystko i uderzają prosto w serce. To portret systemowej znieczulicy - procedury wygrywają z człowieczeństwem i empatią. Bardzo poruszający wiersz. 
    • @Berenika97 Bardzo dziękuję!!!   Kolejne uciążliwe oblężenie po Tyrze, tym razem Gazy trwające zdaje się 3 miesiące mocno nadwyrężyło cierpliwość Macedończyków. Efekty tego poznamy :)   Bestia na łańcuchu. Pod Gazą daliśmy jej pić, teraz nie chce zasnąć.   Pozdrawiam
    • @Alicja_Wysocka   Dziś jakiś smuteczek zagościł w pięknych wierszach.   W Twoim najpierw jest błękit "Niebieskiej Karty" - potem granat "fochów". To zestawienie z emocjonalnym ciężarem siniaków robi ogromne wrażenie. Metafora przemokniętej łódeczki idealnie oddaje poczucie bezsilności i ciężaru niewypowiedzianych słów. Świetna puenta - pozbawienie kogoś statusu "schronienia" to mocne wyznanie zawodu drugą osobą. Ten wiersz boli podczas czytania, ale bije z niego też siła - siła kogoś, kto przestał pytać.   Poruszający i piękny tekst.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...