mój prawie Zen
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 38 odpowiedzi
- 938 wyświetleń
-
- 33 odpowiedzi
- 837 wyświetleń
-
- 32 odpowiedzi
- 841 wyświetleń
-
- 29 odpowiedzi
- 643 wyświetleń
-
- 27 odpowiedzi
- 1 160 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Witalisa · Opublikowano
@Bożena Tatara - Paszko – z czasem może doceni jego stałośćZaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
-
Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano
grochówka pomidorowa żurek pieczarkowa rosół szczawiowa warzywna że wszystkich tych zup najbardziej dla mnie grochówka i żurek te ostatnie zupy bardzo lubię ich zapach to czysta poezja wiem że są jeszcze inne na przykład kapuśniak krupnik zalewajka ale one mi nie podchodzą przypominają dzieciństwo były często na obiad wiadomo dlaczego - bo ziemniak i kapusta kasza były dostępne nie były drogie - a tylko ojciec pracował więc żyło się skromnie -
Przez Charismafilos · Opublikowano
@Achilles_Rasti bynajmniej nie nawołuję do przeżywania nieadekwatnych emocji! Jest smutek... bierzemy smutek. Na szczęście każda emocja ma początek i koniec. :) -
Przez Achilles_Rasti · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Tak… tym razem smutek sam się napisał. Życie ma też ciemniejsze barwy. -
Przez Florian Konrad · Opublikowano
patrz, co tu mam: album pełen artystycznych zdjęć. na każdym – odbudowuję Warszawę zmienioną wczoraj w pył (uwierz – musiałem dopuścić się tak olbrzymiej demolki). i gdzie to robię: w swoich Dańcach! nie z chęci zawłaszczania, czysto egoistycznych pobudek. radość jest w tym, odmajaczenie, real tak bardzo osobisty, że aż wyżera, działa jak antydepresant, psychotrop, środek przeciwko zgorzeli zgnilakowej, nudzie, wszelakim strachom. mój czarny pałac rośnie pod ziemię, setka iglic wnika w chłód gleby. tworzę na kanwie, ale na swoją modłę. klimat w sercu, jak w prażarce, po słonecznych arteryjkach biegnie promyk, cieknie strużyna lawy. w głęboko utajonych budynkach rosną konstelacje, w pałacu zamieszkiwanym przez człekoształtne pulsary trwa niekończący się bal. wesoło w tym mieście, choć to niemal bezludzie, metropolijka zbudowana jedynie dla dwóch osób. oglądaj zdjęcia. nie zdziw się, gdy zauważysz, że na każdym kolejnym jestem mniejszy i mniejszy, że coraz trudniej jest mi podnosić cegły, dźwigać pustaki. wiesz, czemu tak się dzieje? planuję nigdy nie skończyć odbudowy. niech to trwa, dzieje się na przekór, na złość przeciwieństwom.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się