Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Przeznaczenie

Jana Niechciał
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Jana Niechciał

Jana Niechciał

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

znów
od nowa
szukasz ścieżek
tamtych kwiatów
liści tamtych

stóp dotyku
zawstydzenia

traw
porosłych
jakby sensu
nie pojęły
tej miłości

nie na ziemi

a my
w jedno zespoleni
w pół oddechu
przytuleni
bez słów żadnych
i bez żalu
zawiśniemy
gdzieś w przestrzeni

przeznaczeni

Roman Bezet

Roman Bezet

Opublikowano
Opublikowano

Pięknie Jano,

witaj - początek nie chce się jakoś rozpędzić ("jakby sensu" - tu coś wstrzymuje rytm), ale końcówka jest uderzająca (czuję te emocje :).
A tytuł może lepiej od końcówki - osobowo - "Przeznaczeni"?

pzdr. bezet

PS. Lato, więc pora na - miłość - i erotyki jak grzybki się pojawiają :)

Witold Marek

Witold Marek

Opublikowano
Opublikowano

Bardzo przyjemny, delikatnie zmysłowy rytm - trochę jak pociąg, ale nie z tych ciężkich, gnających i hałaśliwych, tylko taki napowietrzny, oniryczny. Efektowne użycie paru słów i zwrotów nieco już przez poezję zużytych. Pociągające.

Catalina Acosta

Catalina Acosta

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Zgadzam się co do rytnu w 100%. Końcówka rzeczywiście pędzi.
Czy to erotyk? - dla mnie na pewno jest tu erotyczny rytm. Na pewno jest o miłości i o ponownym odkrywaniu. A w miłości i w odkrywaniu zawsze jest trochę erotyzmu.
W każdym razie na pewno masz szczęście, Jano. Nie każdy zawisa gdzieś w przestrzeni pod ramię z przeznaczeniem...

Cmok,
Cat
Jana Niechciał

Jana Niechciał

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Bardzo dziękuję wszystkim, ktory poświęcili swój czas i skomentowali mój wiersz.
P o z d r a w i a m wszystkich bardzo ciepło.
Romanie.
Dzięki ale w tym przypadku to przeznaczenie zdecydowało, że nie tu i teraz...
Pozdrawiam raz jeszcze

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      dryl liryczny

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Andrzej P. Zajączkowski dziękuję bardzo

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Poet Ka
      poetyki

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Andrzej P. Zajączkowskidziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Poet Ka
      Martwa natura i kruk

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Mel666 piszesz o transgresji, doświadczeniu granicznym wybijającym z codzienności   bardzo trafny jest tu dobór kruka - totemu towarzyszącemu nagłym wydarzeniom wybijających ze zwykłości, z poczucia bezpieczeństwa   to że kruk pragnie pomóc, jest odzwierciedleniem szoku percepcyjnego    ciekawe jest spostrzeżenie Bereniki, a ta Mroczna natura z ptakiem dobrze odzwierciedla szok i traumę  bardzo sugestywne, włosy dęba stają, gęsia skórka na karku!
    • Charismafilos
      Pociąg w tramwaju

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Mel666-Classy - a propos bata... ;)   Zaczarowana dorożka (z nutą erotyzmu egzystencjonalnego)   Bogdanie! użyj bata hrabina rzecze Bo dorożka twa się wlecze Bat któtki i wiotki Na pieski i kotki Ściągnę konia, bo uzda się zapiecze.  
    • Andrzej P. Zajączkowski
      Emily Jane Brontë - Sen radości mi nie daje (

      Przez Andrzej P. Zajączkowski · Opublikowano

      Sen radości mi nie daje, Pamięć nigdy się nie zmienia, W mej duszy nieszczęście nie ustaje I westchnienia.   Sen spoczynku mi nie daje,  W dzień ich skrywa słońca zorza, Nocą krąg umarłych cieni staje Wokół łoża.   Sen nadziei mi nie daje, Budzi mnie odgłos ich kroków, A ich żałosny widok dodaje Więcej mroku.   Sen mi wcale sił nie daje, Ochoty by popłynąć w dal; Tylko morze dzikszym się wydaje, Wśród czarnych fal.   Sen przyjaźni mi nie daje, By mnie czułością otaczać; Ich spojrzenie pogardę oddaje I rozpaczam.   Sen nie daje mi pragnienia, By zszyć znękane serce me, Oczekuję tylko zapomnienia W śmiertelnym śnie.   I Jane (1837, listopad - jasne, że nie maj...)    Sleep brings no joy to me, Remembrance never dies, My soul is given to misery, And lives in sighs.   Sleep brings no rest to me; The shadows of the dead, My waking eyes may never see, Surround my bed.   Sleep brings no hope to me, In soundest sleep they come, And with their doleful imagery Deepen the gloom.   Sleep brings no strength to me, No power renewed to brave; I only sail a wilder sea, A darker wave.   Sleep brings no friend to me To soothe and aid to bear; They all gaze on how scornfully, And I despair.   Sleep brings no wish to fret My harassed heart beneath, My only wish is to forget In the sleep of death.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...