Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

to moje podanie
to mój wniosek o wydanie
uprawnienia do szaleństwa
dopuszczalna konsystencja
gniewu zgodnie z normą
zachowana

zona
ustalona dla tej twarzy natury
gdzie furia burzy i tworzy
wyłom
w granicach zamknięty
dla chwili wściekłości

namiętnej

Opublikowano

więc szaleństwo wynika z gniewu...
co się zmienia w furię i wściekłość
(ale w bardzo grzecznej normie
i formie)

a wyłom w granicy zawsze niesie jakąś nadzieję
zgrabne te przerzutnie

w odpowiedzi na pańskie podanie
chętnie dowiedziałabym się skąd ten gniew
i do czego ten wyłom prowadzi
przed wydaniem uprawnieniaaaa

pozdraaa

Opublikowano

basiu g., żebym ja to wiedział...tekst intuicyjny zderzenie formalizacji życia ze skrajnymi przejawami uczucia złości - gniewem wściekłością, które wyrywa się normom, limesom, niesie coś nieprzewidywalnego, może niszczyć, ale jak bakunin twierdził;) żeby powstało coś nowego trzeba zniszczyć stare... zostawiam czytelnikowi interpretacje. człowieczeństwo widzę w emocjach, czystych niehamowanych, a życie uczy nas ich ciągłego poskramiania...teraz troche orwellowskim czasem na nienawiść mi zalatuje.

paper doll, szkoda. mi sie to z ziomalstwem nie kojarzy ale ja to słyszę, ty inaczej. a plus w takim razie za co?:) pozdrawlaju

Opublikowano

nie chcę, zauważam. społeczne mechanizmy kontroli nie mogą pozwolić na pełne uwolnienie emocji typu złość,ale nie może być też tak, że nie będzie pewnego ujścia dla nich. ból? oczywiście, ale nie za długo, cierpienie? tak, ale najlepiej przez empatię, to nas dowartościowuje. tyle, że kontrola ma do siebie to, że nie działa sprawnie w każdym przypadku;) pzdr

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To kredkami da się temperować inne kredki?
    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...