Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

****

Niemy Krzyk.
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/86558--/

Rekomendowane odpowiedzi

Niemy Krzyk.

Niemy Krzyk.

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Szukam
smutku w Twoich oczach
byle tylko patrzeć
a nie spoglądać
napawać się ich kolorem
w moim ulubionym odcieniu

Czekam
wciąż się łudząc że kochasz
tą samą pogodę
że zasysasz się w tych samych wartościach
które sobie zapisałam
w pamiętniku
wspomnieniami

To co boli
nie odejdzie
rzucone jak kamień
w wodę
zatacza coraz większe kręgi

Biało mi
przed oczami
choć to jeszcze nie śmierć


Wszystko w Tobie jest
takie ulubione.

teresa943

teresa943

Opublikowano
Opublikowano

sorry, przeczytałam po swojemu...bez zbędnych słów...

Twoje oczy smutne kolorem
w ulubionym odcieniu
wciąż się łudzę że kochasz
pogodę i wartości zasysasz
zapisane w pamiętniku
wspomnień

to co boli nie odejdzie
rzucone jak kamień w wodę
zatacza coraz większe kręgi
przed oczami biało
choć to jeszcze nie śmierć

wszystko w Tobie jest
takie ulubione

jeśli cokolwiek się przyda, proszę bez ceregieli...
serdecznie pozdrawiam :)))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/86558--/
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Charismafilos
      nocne rośliny

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @hollow man nie omieszkam, bywam na północy zimą... chyba, że z flisakami Wisłą - 3 tyg, albo kajakiem - 8 dni ;)  
    • M_arianne
      Zebra

      Przez M_arianne · Opublikowano

      Ugra tu, zebro, data: matador bez utargu.    
    • Łukasz Jurczyk
      Przyjaciele

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      @Berenika97 Poruszyłaś ważny temat, gdy próba pomocy uwiera, bo czasowo jest niedopasowana do przepracowania straty przez bohatera utworu.  A może to przyjaciele postępują właściwie, próbując wyrwać go z marazmu i bezproduktywnego rozpamiętywania utraconej przeszłości?   Twój wiersz daje dużo do myślenia :)   Cienie cię zjedzą. Gdy zostaniesz sam w mroku. Bierz, co przynosi dzień.   Uściśnij dłonie. Skłam, że jest dobrze już. Aż sam w to uwierzysz.   Pozdrawiam serdecznie 
    • hollow man
      nocne rośliny

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Charismafilos Po królewsku czyli. Bracie, jeśli trafisz w trójmiejskie strony - bądź zaproszony na flądrę z frytkami na świeżym oleju smażone.
    • Myszolak
      Navigare necesse est

      Przez Myszolak · Opublikowano

      @vioara stelelor Dużo się dzieję w twoim wierszu, przyznam trochę pochłonął mnie ten ocean :)    Ja w nim zobaczyłam relacje, w której dwie osoby szanują swoją indywidualność i nie chcą rujnować nawzajem swoich osobistych obszarów. Nie boją się pozostać dwoma osobnymi światami, bo wiedzą, że nawet wtedy, a może wręcz tylko wtedy, można prawdziwie kochać. 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tutaj widzę apel ze strony podmiotu, o nie ograniczanie jego wolności.   To zdanie współgra z moją interpretacją, podmiot w przeszłości musiał często doświadczać poczucia bycia nieakceptowanym i spłycanym. Jakby nikt wcześniej nie potrafił zauważyć jego potrzeb i uszanować jego autonomii.   W dynamice twoich bohaterów jedna strona jest burzliwa, pragnie nowych wrażeń i ma wyjątkowy sposób na wyrażenie siebie. Druga nie ogranicza, nie gasi zapału, po prostu jest i "jarzy się na ramieniu"; zawsze jest obecna w myśli, mentalnie wspiera, dodaje otuchy, jest tłem pogłębiającym smak przeżywanych doświadczeń.   Cały wiersz ma dla mnie trochę bajkowy klimat, jest żywy i naprawdę czuć bryzę tych morskich fal :)  Pozdrawiam 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...