warkocz

[Lena Achmatowicz]

wyobrażam sobie
jak wyglądasz przez okno
odrzucasz pierwszą gwiazdę
która goni własny ogon

otwieram drzwi szukam powietrza. pytają czy mam ogon
gdybym miała pewnie bym go zjadła. mój świat jest mały
odgryzłabym jak lis odgryza łapę w żelazku. sidła też bym zjadła
czasem mam wielkie pragnienie. piję palę grzeszę. palę i nie palę
nie zaciągam się a kiedy się zaciągam płaczę i płoną mi palce nos
no i czuję się jakbym w kłębach dymu na ramionach niosła rannego generała
razem dostaliśmy obuchem. tracę czucie warg nóg po dotarciu do łóżka
jestem jak naród bez pamięci chciałabym ale nie wiem jak. narzeczony
poddaje się bez walki zasypiam. z kotem śnimy o polowaniu
kot zdążył złapać mysz ja przyglądam się kępie trawy głód jest odległy jak on
jedyny który może zrozumieć przemilczeć Ewuś działa jak brzoza
gęsty las brzezinowy drzewa drzewa drzewa drzewa jedziemy przez las

z myślą że wszystko już daleko
nieprzenośne z serca do serca
przenosisz
zadziwiony otwierasz usta

teraz we wnętrzu się panoszą
twoje wiersze*

do kogo należy puls
chwilę nie otwieram oczu zapamiętuję sen
bagaż został w domu. przesiadam się na krzesło tramwaju
centrum przewija ulice do początku. trzepoczą parasolki i cylindry
przystanek ziemia obiecana pomniejszona w powodzi szerokich strojów
- miasto jedno na drugim. boję się tego krajobrazu delikatnych form
ornamentów kolorów które potrzebują odciągnięcia uwagi przez ruch
by móc wschodzić w wypukłych oczach stawać się niepowtarzalne
ponad sztuczną zielenią sklepów błotem gołębiami
kruchość tego świata jest tak duża że wystarczy dym z komina
i znikają rozety na poddaszach cytrynowe cherubiny
pozostaje Łódź uliczne lampy oczy bez powiek

piękno należy do tych którzy je rozumieją
łamie się lód ustępuję miejsca starszej kobiecie
jest w środku różowa ma dwie macice pokryte rosiczkami
na szybie oddechem maluje malwy i liście. kapie rosa
oddychać oddychać przykładam twarz do szyby piję wodę
bolą mnie macice z zimna pękają piersi jestem naga

wyobrażam sobie jak wyglądasz przez okno








*parafraza słów z wiersza MUFKI

[Tomasz_Piekło]

Kawałeczek tekstu;) Potężny strumień świadomości. Jest dużo ciekawych momentów, ale gdzieś mi klamra zniknęła;) a ciekawa była, bo po takiej ilości przeczytanego tekstu zaskakujący jest taki powrót do początku, moim zdaniem to było ok. Całość też. Pewnie jeszcze z 20 razy zmienisz, więc powinno być jeszcze lepiej. Pozdrawiam

[Lena Achmatowicz]

pomyślę co z klamrą. jak znajdziesz jakieś gorsze momenty - daj znać. spodobał mi się Orsi. mi dziś nic nie przychodzi do głowy, ale pomyślę czym Cię powalić;)

[Tomasz_Piekło]

Klamra był dobra bo, czytając to "wyobrażam sobie/ jak wyglądasz przez okno" nie ma się pewności, że chodzi o wyobrażanie sobie siebie, i gdy powtarza się to na końcu to wiersz zyskuje na tym, bo całość jest napisana "do wewnątrz", a tu pojawia się próba popatrzenia na siebie z innej perspektywy. Tak to czytam. Dźwigała - generała, to tylko na razie widzę.

Aha, no i czekam na to co ma mnie powalić, ja też mam jeszcze trochę "powalaczy" w sumie, niedawno odkryłem;)

[złamane skrzydło]

nie znam się za bardzo na poezji, ale dla mnie ten wiersz to poezja, a ile wiadomosci zawiera, bardzosiepodoba :)
mach-mach

[Lena Achmatowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

klamra wróciła. "dźwigała generała" - zią. już nie ma :) dziękuję

[Lena Achmatowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję bardzo. pozdrawiam