Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dziekuje ze mi wyjaśnilaś znaczenie owej "tajemniczej" zwrotki w zwiazku z tym mam pewna propozycje

"zabliźnimy „ale”
- wstydliwego
zapomnienia"

aczkolwiek dobrze by bylo gdyby w temacie propozycji wypowiedzial sie ktos bardziej doswiadczony niz ja - bo korekta jest niezbedna

Opublikowano

co do trzeciej strofki to moja propozycja brzmi:
"zabliźnimy „ale”
- bezstresowe
wychowanie "
:)) czyli dla mnie jest dobzre jak jest, jedynie "bezstresowe" wolalbym razem (nie jestem polonistą wiec nawet nie wiem jak jest poprawnie - tak poprostu bardziej by mi leżało... tyle że to szczegół i nawet nie chciało mi ise głowy zawracać :))
wiersz biorę jakim jest :))
pozdrawiam

Opublikowano

Rozumiem przesłanie, ale 3 strofa jest dla mnie zagadką. Może gdybym wiedział, co chciałaś wyrazić.
Reszta jest rewelacyjna i podzielam entuzjazm innych.
Pozdrawiam i czekam na objaśnienie.
Ariel

  • 2 miesiące temu...
Opublikowano

[quote=]zaryzykowałabym nawet stwierdzenie, że samo dążenie do mety jest ważniejsze niż owej mety osiągnięcie


Tak Agatko! Już starożytni Rzymianie... navigare necesse est, vivere non est necesse.
Mądrość wieków przez Ciebie przemawia.
A jeżeli chodzi o feralną trzecią zwrotkę, to wydaje mi się, że mowa jest o zabijaniu wątpliwości, oduczaniu myślenia, tylko czy bezstresowe (razem) wychowanie oducza myślenia? Przyznam się, że też nie widzę jak by to można równie syntetycznie inaczej wyrazić.
Pozdrawiam i przepraszam, że nic nie wniosłem.
Ja.
PS Powoli, powoli zwiedzam zakamarki "Forum" i w korytarzu "Luthien Alcarin" zatrzymam się chyba na dłużej. :)))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nóż w wodzie wtedy błyszczał jak gwiazdy Drogi Mlecznej Gosia... .....pamiętasz DKF na placu Teatralnym? i noc była zaczarowna jak ołówek inżyniera Trurla i Klapaucjusza   dwa serduszka biły miarowo gdy nocny tramwaj przekroczył prędkość zmierzchu   jazz jak tornado się wdarł w kawiarniany gwar i było bajecznie !
    • @Benjamin Artur   Mocny wiersz, w którym metafora karcianej gry ("kładę na stole duszę swą")  - to ryzyko emocjonalnego zaangażowania.  A przyznanie się do blefu to  moment słabości. Powtórzenia "nie skryję się , nie ucieknę" budują poczucie nieuchronności, a koniec -  "stawiam wszystko na miłość" -  to odważna deklaracja mimo lęku. Bardzo intrygujący tekst! 
    • Dziś przebyliśmy krótką drogę na niej był skwar i trochę patrzenia  bez zrozumienia   gdy trafiłem do celi opowiedziałem własną historię trochę tak jakbym zakrywał słońce   praca urwała się na chwilę ze smyczy pobiegła na inną zmianę   może nasza droga była odkupieniem win wiem tyle, że musieliśmy się rozejść   jeśli światło zaprowadzi mnie na otwarty ocean popłynę ale to marzeniem będzie tylko na jakiś czas   bo przecież bardziej zależy mi na zrozumieniu a im tego więcej tym góry stają się wyższe bo jedno z nas zamiast gwiazd wybiera noc. 
    • @karenka   Piękny wiersz o walce, jaką każdego dnia toczymy z chaosem i powierzchownością współczesnego świata. Świetny jest ten kontrast między „tanimi wizjami z pierwszego tłoczenia” a głęboką tęsknotą serca, która na szczęście ostatecznie wygrywa. Ten wiersz działa jak literacki hamulec bezpieczeństwa - zmusza do refleksji, budzi ze snu i przypomina, gdzie tak naprawdę bije źródło prawdy. Ostatnia strofa przynosi ukojenie i nadzieję. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...