Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

gdy o świcie
zrywa dojrzały owoc
cały jego świat
staje
na głowie
na wyciągnięcie ręki

soczyście błyszczy
w słońcu
którego oddech rozpala
lico, ramiona, dłonie
niezdolne najeść się dotykiem

kwitnąca pod palcami emocja
zielonym pędem
naciąga rzęsy
na rozmyte zwierciadło
uwalniając z ust napięcie

by mógł zachłysnąc się życiem

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a wiersz piękny
witaj amanito! dawno nie gościłeś:P

Cieszy mnie że się podoba :)
Nad pierwszą zmianą się zastanowie, a co do drugiej - to nie ma tam żadnego zabiegu :)
Jestem na etapie stawiania kropki nad i w kolejnym "rozdziale" i mimo, iż chciałbym tu gościć codziennie czas nie pozwala :d
Pozdrawiam i dziękuję za wgląd :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Na początku przeczytałem - nie starcza w litrze przekaz :)
Dziękuję za opinię
Ciepłoniaściej Judyt ;)

biorę wszystko prócz zwierciadła amanito
dziękuję b. drogi człowieku, ps. proszę Z ciepłem ze mną
nie przekomarzać się;)
ciepłoniaście
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Na początku przeczytałem - nie starcza w litrze przekaz :)
Dziękuję za opinię
Ciepłoniaściej Judyt ;)

biorę wszystko prócz zwierciadła amanito
dziękuję b. drogi człowieku, ps. proszę Z ciepłem ze mną
nie przekomarzać się;)
ciepłoniaście

Tak jest generale!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



biorę wszystko prócz zwierciadła amanito
dziękuję b. drogi człowieku, ps. proszę Z ciepłem ze mną
nie przekomarzać się;)
ciepłoniaście

Tak jest generale!
daleko mi daleko....
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Tak jest generale!
daleko mi daleko....


W jakimś stopniu jesteśmy sumą ludzi których poznaliśmy - ciekawe czy postacie filmowe, czy z książek też biorą udział w tym równaniu. Wiec a nóż, widelec - masz z generała chociaż czapkę :)
...a skoro tak daleko - to wsiadaj do tego co z daleka jedzie ;)
CiepłoniaścieJudyt
ps. wcale się nie przekomarzam...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


daleko mi daleko....


W jakimś stopniu jesteśmy sumą ludzi których poznaliśmy - ciekawe czy postacie filmowe, czy z książek też biorą udział w tym równaniu. Wiec a nóż, widelec - masz z generała chociaż czapkę :)
...a skoro tak daleko - to wsiadaj do tego co z daleka jedzie ;)
CiepłoniaścieJudyt
ps. wcale się nie przekomarzam...

się również nie przekomarzam, widzę iż szykuje Autor dla mnie
poważną dyskusję :)mogę się zgodzić z tą sumą ludzi, chociaż
nie do końca, ponieważ jakby przykładowo Autor jeden brał
wszystko np. do napisania czegoś tam z drugiego Autora to być może
zabrakłoby samego siebie, to zdaje się nazywają 'ja'; nic mi o czapce
nie wiadomo, ale dziękuję b. za nią,to miłe; bo rękawiczki zgubiłam już
ciepłoniaście a jakże:)))amanito
święte słowa (wprawnie napisane)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




W jakimś stopniu jesteśmy sumą ludzi których poznaliśmy - ciekawe czy postacie filmowe, czy z książek też biorą udział w tym równaniu. Wiec a nóż, widelec - masz z generała chociaż czapkę :)
...a skoro tak daleko - to wsiadaj do tego co z daleka jedzie ;)
CiepłoniaścieJudyt
ps. wcale się nie przekomarzam...

się również nie przekomarzam, widzę iż szykuje Autor dla mnie
poważną dyskusję :)mogę się zgodzić z tą sumą ludzi, chociaż
nie do końca, ponieważ jakby przykładowo Autor jeden brał
wszystko np. do napisania czegoś tam z drugiego Autora to być może
zabrakłoby samego siebie, to zdaje się nazywają 'ja'; nic mi o czapce
nie wiadomo, ale dziękuję b. za nią,to miłe; bo rękawiczki zgubiłam już
ciepłoniaście a jakże:)))amanito
święte słowa (wprawnie napisane)



Rozwińmy pomysł - dajmy na to autor zanim coś napisał przeczytał 20 innych (i tak mało) - i z każdego z nich coś wziął by wykreować "własny" styl pisania (z jednego więcej z innego mniej) i wszystko to nazwał "ja", żeby wygodniej korespondować i rozmawiać (ciężko by było mówić "a A B C D E F G H...T [przeczytani artyści] byłem wczoraj w teatrze", prościej "a ja byłem wczoraj w teatrze"). Sprawa komplikuje się gdy rozpatrujemy jakąś niewielką grupę ludzi z wyspy... wtedy każdy teoretycznie powinien być taki sam... wniosek -> Chińczycy są najbardziej złożonymi osobowościami :) Teoretycznie...

Trzeba zamrugać do "mikołaja" o ogrzewacze do rąk - błogosławmy egzotermiczność krystalizacji - jakkolwiek by to nie brzmiało :)

Czapecznie ;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



się również nie przekomarzam, widzę iż szykuje Autor dla mnie
poważną dyskusję :)mogę się zgodzić z tą sumą ludzi, chociaż
nie do końca, ponieważ jakby przykładowo Autor jeden brał
wszystko np. do napisania czegoś tam z drugiego Autora to być może
zabrakłoby samego siebie, to zdaje się nazywają 'ja'; nic mi o czapce
nie wiadomo, ale dziękuję b. za nią,to miłe; bo rękawiczki zgubiłam już
ciepłoniaście a jakże:)))amanito
święte słowa (wprawnie napisane)



Rozwińmy pomysł - dajmy na to autor zanim coś napisał przeczytał 20 innych (i tak mało) - i z każdego z nich coś wziął by wykreować "własny" styl pisania (z jednego więcej z innego mniej) i wszystko to nazwał "ja", żeby wygodniej korespondować i rozmawiać (ciężko by było mówić "a A B C D E F G H...T [przeczytani artyści] byłem wczoraj w teatrze", prościej "a ja byłem wczoraj w teatrze"). Sprawa komplikuje się gdy rozpatrujemy jakąś niewielką grupę ludzi z wyspy... wtedy każdy teoretycznie powinien być taki sam... wniosek -> Chińczycy są najbardziej złożonymi osobowościami :) Teoretycznie...

Trzeba zamrugać do "mikołaja" o ogrzewacze do rąk - błogosławmy egzotermiczność krystalizacji - jakkolwiek by to nie brzmiało :)

Czapecznie ;)

amanito ah!(ach-zawsze mam problem)
nakomplikowałeś:) z tą egzocoś:)
i z niewielką grupą ludzi raczej też,
o chińczykach nic mi nie wiadomo, co prawda (ciekawe)
a być może mikołaj zasnął na dobre i teraz będę
musiała spróbować własnych sił mmm....
uchylam czapkę dyskusyjnie z szacunkiem, w praktyce:
ps. do teatru warto byłoby się wybrać, a czy każdy w nim
też jest artystą? bardzo dobre rozważania wieczorne,
krystalizacyjnie pięknie brzmi:)ciepłoniaście
acha tu chyba rozpatruje się wiersze,nie osobowości?
hm dobre dobre(...)ku dobru
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





Rozwińmy pomysł - dajmy na to autor zanim coś napisał przeczytał 20 innych (i tak mało) - i z każdego z nich coś wziął by wykreować "własny" styl pisania (z jednego więcej z innego mniej) i wszystko to nazwał "ja", żeby wygodniej korespondować i rozmawiać (ciężko by było mówić "a A B C D E F G H...T [przeczytani artyści] byłem wczoraj w teatrze", prościej "a ja byłem wczoraj w teatrze"). Sprawa komplikuje się gdy rozpatrujemy jakąś niewielką grupę ludzi z wyspy... wtedy każdy teoretycznie powinien być taki sam... wniosek -> Chińczycy są najbardziej złożonymi osobowościami :) Teoretycznie...

Trzeba zamrugać do "mikołaja" o ogrzewacze do rąk - błogosławmy egzotermiczność krystalizacji - jakkolwiek by to nie brzmiało :)

Czapecznie ;)

amanito ah!(ach-zawsze mam problem)
nakomplikowałeś:) z tą egzocoś:)
i z niewielką grupą ludzi raczej też,
o chińczykach nic mi nie wiadomo, co prawda (ciekawe)
a być może mikołaj zasnął na dobre i teraz będę
musiała spróbować własnych sił mmm....
uchylam czapkę dyskusyjnie z szacunkiem, w praktyce:
ps. do teatru warto byłoby się wybrać, a czy każdy w nim
też jest artystą? bardzo dobre rozważania wieczorne,
krystalizacyjnie pięknie brzmi:)ciepłoniaście


Do teatru chodzą przecież głównie ludzie (artyści przygotowują dla nich intelektualną ucztę), a artysta tez człowiek - jakkolwiek by to nie brzmiało :) Artyści są podgrupą ludzi którzy do teatru chadzają. Ja siebie za takowego nie uważam, a do teatru chodzić lubię. Gdy słyszę to słowo w kontekście mojej osoby to widzę przed oczyma twarz mamy która z politowaniem kiwa głową patrząc na coś co "zmalowałem" za malucha.

Spróbuj własnych sił... i obudź mikołaja ;)

Mi również miło się polemizuje.
Pozdrawiam i zmykam ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @hollow man Wiesz, w pisaniu potrzebna jest też przebieżka. To proces jest cały. Wraca się do dyspozycji. Zmierza gdzieś, powolutku, kroczkami, rzadko kiedy siadasz i piszesz nie wiadomo co. To oczywistość, ale to raczej tak jest. też miałem i okresy niepisania wcale i okresy porzucenia długopisu. Miałem też i nadmiary. I serio sądzę, że 4 wiersze w miesiącu to powinno być klue sprawy, ale do tego stanu dopracować się musisz po prostu. Takie ja akurat mam wrażenie.
    • "Pasożyt - po trupich kościach"   W świecie krzywych luster trwam – pchła pasożytnicza, Gdzie snobizm, chciwość i głód w każdej tętnią żyle. W otchłani pustych żądz, co dna nie zna zazwyczaj, Gwałcimy matkę-naturę, by pławić się w pyle.   Chcemy wszystkiego naraz, bez wstydu i miary, Depcząc miękkość darni; błękit nieba nas parzy. Złocimy brzegi rzeki, kojąc nimi kary, Karmimy próżność łzami – kat, co o raju marzy.   Wrosło w nas marnotrawstwo, pycha bezrozumna, Zostawiamy za sobą zgliszcza i rany krwawe. Niszczymy bez skrupułów, choć czeka nas trumna, Paląc fundament ziemi pod stopy nieprawe.   Zamki legły w gruzach, twierdze w proch prawie starte, Chciałbym świat ten uleczyć, lecz zbyt jestem mały. Znikają piramidy, dziś nic już niewarte, Trzeszczy ludzka roztropność, kruszą się jej skały.   Ile czasu mur ten wytrzyma napór głodu? Ziemia drży pod stopami, o litość nas błaga. Gnuśność nas pochłonie bez żalu i powodu? Idziemy wciąż przed siebie – ślepa to odwaga.   Niszczymy się nawzajem, kradnąc jutra nadzieję, Jakby świat był zabawką pośród kości bieli. Zrozumiemy zbyt późno, gdy sens w nas zniszczeje, Że śmierć żywiciela los pasożyta dzieli.   -Leszek Piotr Laskowski      
    • @andrew   Ciepły, obrazowy wiersz z prawdziwą obserwacją natury. Też lubię obserwować niebo. :)  
    • @Leszczym Taka dyscyplina. Rozumiem. U mnie inaczej. Kilkanaście lat nie pisałem, to mi beret podnosi.
    • @vioara stelelor   Znakomity wiersz! Metafora oceanu jest fantastyczna, niesie cały wiersz od pierwszej do ostatniej linijki. „Uwolniony z kropki na końcu zdania" to obraz zaskakujący - mówi o wyzwoleniu się z cudzej narracji, z czyjegoś wyroku. Kontrast między „ja" a „ty" jest świetny. On - w żywiole, pewny, nasycony. Ona - na brzegu, przesypująca piasek, niezdecydowana. I mimo to nie ma tu wyższości, jest czułość. Ostatnia strofa jest uderzająca. „Surowy, miłosny ex libris" - ta para przymiotników robi ogromną robotę. Człowiek jako znak własności, ale i jako coś intymnego, trwałego, wpisanego w ciało.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...