powalenie kozła z nóg

[Marek Barecki]

zamykam oczy
spowolnione obrazy,jęzory mielące ogień
podobno z ciała Wszechstwórcy
członki nasze wystrugane
otwieram drzwi...oczywistej wiadomości
drzewo poznania krwią zbroczone
człek człekowi ością w gardle staje
mowy,logarytmy fałszem podszyte
słodycz potem żółcią spływa
akt męczeństwa,ślepej zawierni
legendy o krainie nie zatraconych szans
wywracam flaki na wskroś
nocą zapuka opiekun stróż
może ocali
może wetknie sprawiedliwoty nóż
ołtarz ofiarny zwykle tuż obok
powali kozła z nóg

powiadasz zatem po prostu bądź
po prostu jeno słóż
powiadam kości rzucone
o jaśnie wielmożny bruk