Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

istnieją na świecie piękne prace
modelowania się złych i niezłych kobiet
pierwszych z krwi i kości czułej dostępnej
do podłamania drugie
bez uczuć modelką fantomem
błyszczących trosk i pociech połyskiem
masa mężczyzn
zastyga w formach damskiego ciała
dzieląc kobietę na modelkę kochankę
życia ostatniego artysty sztukę
w formie luźnej też zwięzłej

czasami pozostaje jedynie modelina

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


I dlaczego ja tutaj nie zaszłam wcześniej...?
Dobre spojrzenie na glinę... jako materiał do modelowania i tu... treść wiersza.
Pominęłabym w drugim wersie zaimek "się"... reszta ok.
"masa mężczyzn
zastyga w formach damskiego ciała"... świetne.
Pozdrawiam... :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


I dlaczego ja tutaj nie zaszłam wcześniej...?
Dobre spojrzenie na glinę... jako materiał do modelowania i tu... treść wiersza.
Pominęłabym w drugim wersie zaimek "się"... reszta ok.
"masa mężczyzn
zastyga w formach damskiego ciała"... świetne.
Pozdrawiam... :)


dzięki za ślad /

uszanowanie /
Opublikowano

Ciekawe studium kobiety...rzeźbione w glinie...przez materiał do modelowania sięgnąć można do początku stworzenia człowieka...kobieta stworzona, aby mężczyzna nie był sam (...toną w cialach kobiet); może się mylę, ale po wielokrotnym czytaniu tak mi się skojarzyło;

Tomku, wszystkiego najlepszego w Nowym Roku!
Pozdrawiam serdecznie:)))
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Nata_Kruk dziękuję   @Stukacz dziękuję
    • Fąfara ma targ
    • na końcu kropki zwątpienie i pewność w ludzkim sercu   podróżuje w czasie między ciszą a krzykiem słowa bez znaczeń   pod winogronowym liściem rozchylają kwiaty szybko pomału   jak pajączek na nici z szorstkiej włóczki przędzie tu i teraz   słychać trzepot skrzydeł gdzie błyszczą oczka  dwóch jezior   w czystym promieniu gwiazdy    
    • Ani dała i por oropiała Dina
    • „Dobre słowo”   Pod centrum handlowym straganik rozłożyłem, dobre słowo ludziom dawać postanowiłem.   Myślę sobie: dobrych słów dziś ludziom brakuje, więc tak gratisowo tutaj ich poczęstuję.   Zawiesiłem tablicę: „Dobre słowo każdemu”, „Darmowe” – dorzuciłem – „bogatemu i biednemu”.   Tam, gdzie miejsce na cenę, żadnych liczb nie wpisałem, nigdy za dobre słowa pieniędzy nie brałem.   Zawsze, jak komplementy, nawet słowa w pośpiechu, gratis rozdawałem w szczerości i w uśmiechu.   Zdziwiło mnie bardzo spojrzenie każdego, bo na mnie patrzyli jak na nienormalnego.   Za dobrym słowem nikt tu nie przepadał, śledzili mnie wilkiem, jakbym ich okradał.   I nagle słyszę z tyłu głos starszego pana: – Widzę, że pan tutaj stoi tak od rana?   Przytaknąłem mu głową z niesmakiem na twarzy, a on do mnie powiada: – Za dużo pan marzy.   Mówi to dobrym słowem i dorzuca z szarmem: – Ludzie chcą wszystko kupić, nie dostawać darmo.   Wystaw pan tu cenę, – dodaj słowom wartości – zaraz ktoś się zjawi, choćby z ciekawości.   Napisałem: „Pięć złotych”. Przyszła starsza babcia, była pewnie miejscowa, bo przybyła w kapciach.   Podeszła i patrzy, jeszcze nie spytała, a już inna osoba za tą babcią stała.   Ludzie darmo nie chcą ani brać, ani dawać. Nawet dobre słowa kupić chcą – nie dostawać.   Co darmo – nic niewarte, jesteśmy już takimi: chcemy płacić za wszystko, by poczuć się lepszymi.   I tak w tym naszym świecie prawdę zrozumiałem: że najdroższe jest właśnie to, co darmo dać chciałem.   Leszek Piotr Laskowski
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...