Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pamiętliwie świtem
zapomnieliśmy osobno
wełnianego ciepła

rękawiczek
uległych skórzanie
pomiędzy palcami
rozmów na mrozie
w zastygłej lawie
kasztanowca
zabliźnionych dat

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Dziś skończyłem kolejną część ciebie przeżyłaś ciężkie chwile z których wyszłaś ze stratą   wspomnienie tego rozdziera ci serce ale żegnasz się po swojemu i nosisz nowe życie   tam, gdzie śnieg wciąż są twoje ślady i krew jak burza płynie    chciałem wróżyć z kart jednak nie domyśliłem się że życie może spaść i martwe zakończyć pewien etap   w upale widzę pustynię która ciepło oddając porusza powietrzem   może ciepło zaprasza do siebie by usiąść i porozmawiać o rzeczach zwykłych i przeżyciach.   
    • @Berenika97 dziękuję Bereniko;) to piękne odczytanie;) Do napisania tego wiersza  skłoniła mnie wczorajsza burza, potężny konar spadł mi na samochód. Zerwało też linię wysokiego napięcia. Wysłałam z niego kilka sekund wcześniej. Sam wiersz jest bardziej uniwersalny ;)) Dziękuję za te serdeczności. Uściski

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Nie znam dnia Ani godziny    Kiedy przyjdą  Z ciemnej doliny    Przemodelować  Mi świat na nowo    A ja nie uwierzę  W żadne ich słowo    Bo to kłamstwa  Ubrane w eleganckie    Papierki, metki i loga   Olaboga!
    • @Migrena Świetne! Niesamowity tekst. Bardzo daje do myślenia. Pozdrawiam serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @wiedźma   Świetne przejście od materialnych zniszczeń do kruchości ludzkiego istnienia. "Szklana pajęczyna rozbija światło" i "zapach burzy w środku" to obrazy działające na zmysły.Ten wiersz idealnie przypomina o tym, co w życiu ma prawdziwą wartość. Bardzo podoba mi się metafora rozbitego świata, w którym rzeczy da się naprawić, a ludzi nie... Piękne i smutne zarazem. Zmusza do zatrzymania się.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...