tryptyk wigilijny nie całkiem świąteczny

[janusz_pyzinski]

I.


ZNOWU SZUKAMY

znowu zabieli się stół opłatkiem
zapachnie siano śmiercią tegorocznych traw
ścięta głowa jodły wtoczy się do domu
w wannie utopi się karp

pierwsza gwiazda przyprowadzi bezdomnych
zabraknie pustych miejsc
wazelina rozleniwi się w kątach
smakiem kolędy w uśmiechu aniołów
gdy wino zapuka do serc

za ścianą w samotnej kołysce z pajęczyn
umiera człowiek i rodzi się Bóg

tak niedaleko a my go szukamy
w dalekim Betlejem gdy tu tylko wystarczy
wyciągnąć dłoń i podać ciepło słów
tak niedaleko na otwarcie ramion
tak ciężko tak lekko podnosić kamień
i rzucać w śnieg śpiewający
kolędę o cichej nocy

II.

NARODZINY

tyle w moim kalendarzu szopek jasełek i grobów
tyle po drodze zdeptanych człowieczeństw

tej nocy w zapachu wigilijnej jodły
śnił mi się obraz kobiety z ranami na twarzy
nikt nie przystanął nie opatrzył ran

dziś na parterze wieżowca zepsuła się winda
mędrcy nie wejdą po schodach na dziewiąte pietro
by oddać pokłon sierotom

na drugi dzień po świętach ktoś zachłysnął się smrodem
służby komunalne wywiozły na cmentarz
obraz kobiety z pociętą twarzą

nikt nie widział

wpatrzeni w płonące lampiony choinek
zachwyceni drgającym obliczem szopek

w żłobku tego świata narodził się Irak

III.

***

nie odchodź jeszcze pierwsza gwiazdo
jeszcze popatrz
mróz na oknie wystroił choinkę
obrus biały jak śnieg ubożuchna kołyska i bal
wszystkich sumień utopionych w winie całorocznych win
w zaciśniętej pięści złamany opłatek
i uśmiech a oczy daleko stąd

rozumiem tę chwilę inaczej

buduję w zgiełku kościół ciszy
piszę pamiętniki które rozpacz
powoli oswaja z mchem
maluję adwentową drabinę
po której mały Jezus schodzi z dzbankiem
gorącego kakao na długą zimę
choć umrze zanim znów nas odwiedzi
zalewa szklanką mleka ciemne granulki nocy
by nie zasłaniać żaluzji spoconego szeptu

depcę strach zakorzeniony pomiędzy stropami
wiem że szukając rękojeści znowu znajdę ostrze

nieopodal ksiądz zamyka martwy kościół
-zabierz mnie stąd-szepce mały Chrystus

[Wiechu J. K.]

Dziekuję za świetny wiersz. Umieszczam go do ulubionych. :)
aha, plus i to potrójny, taki tryptyk(owy) :)

[Messalin_Nagietka]

wszystko zostało opowiedziane
nie widzę ciekawej frazy
MN

[JacekSojan]

tu poezja jest tylko w pierwszym fragmencie;
a reszta to realistyczna socjologia - niestety, ze sztuką wiersza nie mająca nic wspólnego;
tajemnicą poezji jest sztuka skojarzeń i sztuka skreśleń - kiedy chce się za dużo powiedzieć, zaczyna się ględzić;
J.S

[Agata_Lebek]

Zrobił na mnie niesamowite wrażenie :) dobrze się czyta pomimo błędów. Jeśli zechcesz to Ci poprawię ;) Dobre kontrasty, mocne skojarzenia, ciekawa zabawa słowem :
"wszystkich sumień utopionych w winie całorocznych win" Piszesz coraz lepiej Pidżej :)
Pozdrowienia nie całkiem świąteczne ;)

[Marusia aganiok]

może faktycznie trochę pokorektować??
Ale dobrze się czyta i jak bym miała "władzę"
to pewnie bym zostawiła ślad?? A tak tylko
mogę pożyczyć Spokojnych Świąt :-)