p(y) (drugie podejście)

[mały_dzielny_toster]

miałam się nie uginać
a już mi cierpną kolana
i uwaga
zaczynam liczyć
do stu co trzecią od tyłu
w ulubionych pozycjach


wina utknęła w połowie palca
duszno tak że kleję się do blatu
jak mantrę bezwolnie już
bardzo chcę
bardziej nie mogę
- spadło na kafelki
szklane serce

jesteś ciałem niebieskim
nie moim nie ziemskim
a mnie tylko tutaj spać kładą
z miłości
nie chcę byś spadał
więc czekam
aż pójdę do nieba

[Baba_Izba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jest coś fajnego w Twoim wierszu, jakaś tajemnica,
która zaciekawia i zatrzymuje.
Czytałam kilka razy i zawsze wracam. Teraz o moich odczuciach
po przeczytaniu: może nie mam racji, nie skorzystasz, ale
ja bym widziała ten wiersz mniej więcej tak:
"miałam się nie uginać
a już mi cierpną kolana
uwaga
zaczynam liczyć
od stu co trzecią do tyłu
w ulubionych pozycjach

wina utknęła w połowie
choć duszno się kleić do blatu
mantrę bezwolnie powtarzam
bardzo chcę
bardzo chcę
bardziej nie mogę

- spadło na kafelki
stłukło się szklane

jesteś ciałem niebieskim
nie moim nie ziemskim
a mnie tylko tutaj spać kładą
bez serca
nie chcę byś spadał
choć niebo blisko

czekam"
Prawdopodobnie, masz inne spojrzenie na wiersz,
przynajmniej będziesz znała moje.
A sam zamysł i wiersz według mnie - dobry.
Pozdrawiam świątecznie
- baba

[ireneusz paprocki]

Fajny wiersz powiem krótko
pozdrawiam