Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wolny kwadrat nieba
jak lustro wody
w głębokiej studni

tylko noc dotyka
chłodem twoich rąk
kamienny krąg niczego
za nas nie załatwi

dookoła przestrzeń
nie zostawia złudzeń
wolni od trosk
zostaliśmy sami

nikt o nas nie stoi
nie wiąże swoich potrzeb
z naszymi

Opublikowano

Ten wiersz, to jak patrzenie nocą w ciemne okno,
z mieszkana na zewnątrz; niebo lśni jak "woda w głębokiej studni",
peele - wolni, a jednak- związani.
Podoba się, Marusiu.
(uśmiałam się: czołgiem po echo - do studni, żuraw by mógł pęc ze śmiechu!)
Serdeczności
- baba

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



wiersz rewelacja przywodzi mi pierwsza strofa na mysl Swiatynie Nieba w Pekinie, gdzie to wieza na okraglej podstawie, postawiona zostala w sercu kwadratowego podwyzszenia. kolo symbolizuje tam niebo, a kwadrat ziemie, wieza laczy niebo i ziemie. w Twoim wierszu kwadrat w kole, kolo w kwadracie, ziemia niebo - taka poodbijana lustrem relacja, taka kosmogonia w tle bardzo mnie intryguje. "nikt o nas nie stoi" - bombastyczne :)
gratuluje

Darz Bor

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
    • @KOBIETA To jest cesja, nie obsesja i nie moja. Zachowujecie się normalnie, jak na... sytuację

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dobranoc.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...