Wierszokleta na śniadaniu
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Waldemar_Talar_Talar 21 423
@Berenika97 - @Posem - dziękuję -
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 44 odpowiedzi
- 779 wyświetleń
-
- 42 odpowiedzi
- 626 wyświetleń
-
- 38 odpowiedzi
- 1 118 wyświetleń
-
- 36 odpowiedzi
- 1 072 wyświetleń
-
- 36 odpowiedzi
- 907 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Billy Summers · Opublikowano
Jak szepty na wietrze, Krople spadające Wraz z deszczem, Nocne słowa Szeptane do ucha, Każdy pragnie Czegoś jeszcze, Zakochani pożądają przedłużenia swoich Wspólnych chwil, Chorzy pragną Nagłego uzdrowienia, Umierający oczekują Końca cierpienia, Impulsywni możliwości Cofnięcia okazanych Gniewu i złości, Osamotnieni szukają Dłuższego towarzystwa, Jak motyle szepty, Każdy człowiek W przestrzeń je wysyła, Jeszcze trochę, Jeszcze dziś, Jeszcze jutro, Jeszcze jeszcze, Aż zajdzie słońce I wstanie nowy świt, By każdy ból W końcu znikł, Pod wpływem cierpienia Jedni się kurczą, Drudzy wzrastają, Ale i tak na końcu dróg Wszyscy się spotkają, Rozstania są Całkowicie nieuniknione, Niektóre przez los Zupełnie zamierzone, Nie są przyjemnością Ale jedynie Bolesną koniecznością, Żal za tym co było, Co być mogło, A wszystko źle poszło, Dobre złego początki Aż z relacji Pozostaną szczątki, Jednak drogi czytelniku, W tym wierszu Nie ma smutku, Nie zrozum mnie źle, Po prostu czasem Nie wychodzi W życiu dobrze, Nie wszystko od nas Jest zależne, Jednak warto Lekcje wyciągać, Analizować i rozumieć, Ze smutkiem pogodzić Trzeba się umieć 10.08.2026 -
-
-
Przez Toyer · Opublikowano
Czy jeszcze słyszysz moje modlitwy tyle połączeń odbierasz co dzień a może telefon jest już popsuty więc napiszę do Ciebie e-mail Szanowny Wszechmogący Boże zgubiłem coś dla mnie ważnego wiem że wiesz z jaką prośbą piszę wiesz też dlaczego i co to takiego przepraszam też że tego nie widzę za dużo myślę za mało czuję mimo że czasami nosiłem to w sobie to wciąż bez tego się gubię proszę rozpatrz moją cichą prośbę z wyrazami najgłębszego szacunku poeta co gubi się nawet we śnie na drodze jutrzejszego grzechu -
Przez andrew · Opublikowano
życie kocha nas nad życie ale jest to miłość która nie czeka nie zaleca się chociaż kokietuje to MY MY sami musimy wziąć je w posiadanie tyle ile trzeba takie all inclusive 8.2026 andrew
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się