Galopem

[Justyna Kosikowska]

Książe przejrzystych wiatrów i woni,
Panie ulotnej chwili wolności,
ptaku kanionem duszy lecącym
czemuś samotny wśród
innych koni?

Nogi swe zginasz, bólu nieświadom,
pedzisz goniony jarzmem cierpienia,
płytkim oddechem zwalczasz obawy
gnając ku słońcu. Rżąc
hen ku stadom.

Zaśnij już duchu, śpij już łagodnie.
Oczy błyszczące ukryj bezpiecznie.
Niechaj nie dotknie. Niechaj nie złapie.
Od śmierci umkniesz,
choćby we śnie.

Pędź już nieznana siło natury,
chrapami smagaj zimne powietrze.
Galopem naprzód poza granice!
Gdzie tylko głupiec
tęskni za życiem.

[Franka Zet]

Dwie pierwsze lepsze, podobał mi się rym abcda, potem się zmienił i zaniknął. Naplus wiersza - jest w nim energia galopu. P:)

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a jest, jest. pomijam fakt, że da się go bardzo łatwo wywołać (pociąć zdania, potrząsnąć batem i postawić co jakiś czas wykrzyknik. działa, szczególnie kiedy czytelnik wie, że wiersz ma być galopem ;)) - ważne, że efekt jest.

reszta nie za bardzo - Książe, ograne motywy podane jako nadzienie do dość starego pączka, który się wręcz kruszy :P

pozdrowienia.

[Vera_Ikon]

Początek bardzo mi się spodobał. Potem, niestety słabiej.
Końcówki zwrotek podupadają, jakby zabrakło na nie pomysłu...

Rżąc hen ku stadom.

Od śmierci umkniesz,
choćby we śnie.

Dopracowałaby go jeszcze, bo szkoda dobrego wiersza :)
(Końcóweczka też na +)
pozdr serdecznie

weronika