złamane skrzydło
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Posem 144
Dziś
jadę pociągiem
co już wcześniej się zdarzyło
lecz teraz wspominam
okruchy własnych przeżyćniewiele wiem z medialnego szyku
dlatego zazwyczaj odchodzę
i nie patrzę
że coś zostanieale jak ktoś przywołuje prawdę
i mówi przed systemem
że to jest tak
to płonę nienawiścią
niezdolny zrozumiećwiem, że ta podróż trwała dwa dni
ale to o czym innymbyły duchy
inne stworzenia
i rozwiązanie
które wypada powiedzieć proste
przepełniło mnie chęcią
na kolejną opowieść.1
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 47 odpowiedzi
- 877 wyświetleń
-
- 46 odpowiedzi
- 893 wyświetleń
-
- 40 odpowiedzi
- 1 189 wyświetleń
-
- 31 odpowiedzi
- 591 wyświetleń
-
- 30 odpowiedzi
- 573 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez LessLove · Opublikowano
@Poet Ka A mnie dźwięczy w uszach - po Twoim wierszu - "darmo bierzecie, darmo dawajcie". Człowiek powinien temu podołać zarówno biorąc miłość, jak doświadczając zła i w obu przypadkach jest to trudne. -
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@LessLove Bardzo dziękuję! Świetne spostrzeżenie - i myślę, że tak, mechanizm jest właściwie ten sam - nie sprzedać produkt czy ideę, tylko sprawić, żeby ktoś sam jej "zapragnął" i uwierzył, że to jego własne odkrycie. Różnica bywa tylko w tym, co na końcu tej drogi czeka - czy realna wartość, czy tylko kolejny "dobrodziej" do utuczenia. :) Serdecznie pozdrawiam. @wiedźma Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) -
Przez wiedźma · Opublikowano
@Łukasz Wiesław Jasiński dziękuję bardzo za docenienie i komentarz. Pozdrawiam. -
Przez wiedźma · Opublikowano
@Mel666 Tytuł świetny, jak z kroniki policyjnej. Czytając go odnoszę wrażenie, że to notatka z życia. Nigdy nie była " w pełni wartościowa " - druga rzeka, ubierała się z lumpeksach. Była dziwaczką , pijaczką, miała kompleksy. Nawet urodziła się milcząc, zabrano jej nawet pierwszy krzyk. Przyszła na świat w drewnianej chałupie, czyli w biedzie. Jej matka była narkomanką, a siostra prostytutką. Marta nie miała się z czego wybić. Prawda jest taka, że gdy wszyscy się śmieją i nikt w nas nie wierzy to sami zaczynamy wierzyć, że zasługujemy na ten śmiech. Jedyna osoba, która mogłaby Marcie pomóc był jej chłopak. On zostaje określony jako" seksualny kogucik" i męska dziwka. To on zabrał jej ostatnią iluzje. Bierze sznur i odbiera sobie życie. Nie modli się, bo nie ma już wiary, że ktoś ją usłyszy. Mimo tego ludzie nie płakali, kostucha zebrała żniwo - te słowa rozrywają serce. Ziemia pochłania ją jak przedmiot. @Mel666 Ten wiersz mnie kompletnie pokonał. Rozwala serce wers o przewroceniu kolejnej kartki. Obojętność zabija. Autentyzm kłuje w sercu, prawda jest brutalna. To wiersz dla czytelników o mocnych nerwach.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się