Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Niedopatrzenie

Magda Rosa
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Magda Rosa

Magda Rosa

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zabiłeś sercem
Ukołysałeś ogniem
Stanąłeś wpół słowa
jak atrament wylanych łez

Nie chciałeś pamiętać
Pragnąłeś zachować
złudzenia potrzebne
by istnieć jedynie
Życie rzuciłeś
na dno w kilka słów
Zamknąłeś

Nie wiem serce czy drzwi
obrazem pleców

A może tylko oczy na niebo

Magda Rosa

Magda Rosa

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Dziękuję. Hm... chodziło mi o przerwanie pisania słowa atramentem. To może

jak pod piórem atrament
wylanych łez

Może tak lepiej?

Co do pierwszego wersu nie mam pomysłu na zamianę, żeby zostawić sens.
No ale przynajmniej jakieś konstruktywne rady:-) Zdecydowanie wolę poprawiać tutaj
w warsztacie.
Wielkie dzięki

Pozdrawiam jesiennie
MR

adam_bubak

adam_bubak

Opublikowano
Opublikowano

ja rozumiem że to "niedopatrzenie" ma korespondować z ostatnim wersem, ale i tak średnio mi to pasuje.

"zabiłeś sercem" - żadnych pomysłów. ja jeśli nie zignoruję tego wersu, to przestaję rozumieć całą resztę niestety.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poezja to życie
      Okruchy wspomnień

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Okruchy wspomnień  Przywołują mi ciebie    Bo na pętli czasu    Byliśmy tacy  Niewinni i młodzi 
    • Stukacz
      Czterech

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Kolejny utwór z serii "Echo":     Czterech świętych nad śpiącą Przy świec żółtym blasku Nad uległą, cierpiącą W śmierci i snu potrzasku   Pęka płyta w dwie połowy Drży smutno ponura wieża Zakapturzone, łyse głowy Głos cichy i mrok pacierza   Jeszcze myślą – sen trwa W oczach ognie dwa   Czterech świętych bez ustanku Nad śpiącą, w śnie uległą Od wieczora do poranku Modlitwy nadziei przędą   Kamienna płyta drży i pęka Raz kolejny na części cztery Złotej w śnie zemdlała ręka Na płycie złocą się litery   Czarne słońce lśni Księżniczka sen swój śni   Czterech świętych śpiewnym głosem Pęka płyta w osiem części Ci płaczą nad jej losem Niebem czarne słońce leci   Pod śpiącą płyta popękana Płonie kamienna wieża Księżniczka w śnie zaplątana Płacze nad trupem rycerza   Wykopany w ziemi grób Tam rycerza trup
    • Poet Ka
      bardzo

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @andrew bardzo dziękuję :) @obywatel    "Lśnienie" to tytuł filmu (bardzo znanego) S.Kubricka, na podstawie powieści Stephena Kinga (z Jack'iem Nicholsonem)!    Może źle zakładam, że wszyscy to widzieli, zależy pewnie, z którego się jest pokolenia.   Niektórzy (sympatycy oraz ci, którzy po prostu widzieli film), na hasło "lśnienie"- widzą sceny z horroru.   Kiedy tymczasem słowo powinno wg samej swojej budowy i pierwotnego znaczenia, dawać inne skojarzenia.   Tytuł "bardzo" powinien być w zasadzie pierwszym wersem utworu.   I tylko o tym jest wiersz, mam nadzieję , że wyjaśniłam.   Źle założyłam, że film widzieli wszyscy, dlatego nie było przypisu. A to faktycznie zależy między innymi od tego, w którym roku ktoś się urodził.   Wszystko wyjaśnione. Nie ma już żadnego kodu, ni grypsu ;)
    • Wiechu J. K.
      Życie

      Przez Wiechu J. K. · Opublikowano

      @Starzec do trzech razy sztuka                      później tylko odpukaj :)
    • Wiechu J. K.
      Coś jest na korytarzu

      Przez Wiechu J. K. · Opublikowano

      @Kiedy Jest Dzisiaj Zagadkowo! To coś intryguje. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...