adolf Opublikowano 1 Grudnia 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 1 Grudnia 2008 Jak dziwnie się liczy nie swój własny czas Patrząc na zegara wahadło zbyt ciężkie Co zamiast spowalniać w dół pociąga świat pospieszając chwile aby trwały… wiecznie. I chociaż przygasną, będą żyły póki Na zegara tarczy kłosy ze wskazówek Ziarno nowych sekund wytworzą dla ludzi Dając pokoleniom śmierci poczęstunek Potem zaksięgują p o z o s t a ł e dni Karzą wieka trumien powoli rozsłaniać Akt niepowtarzalny powtarzając by W sekundę nauczyć ludzkość umierania
Magda_Tara Opublikowano 2 Grudnia 2008 Zgłoś Opublikowano 2 Grudnia 2008 Nie znosisz pochwał, więc nic nie opowiem, nie chcę dostać kopa z samego rana Pozdrawiam.
adolf Opublikowano 2 Grudnia 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 2 Grudnia 2008 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. nie ; powższe pposty to część wymiany zdań nie związanej z wierszem a zaczepakim aAdeli :P ezięk iza wlgąd pozdr.
Bernadetta1 Opublikowano 2 Grudnia 2008 Zgłoś Opublikowano 2 Grudnia 2008 Adolf :)...ja lubie wiersze rymowane i to w takim własnie klimacie, wiec nie moge byc obiektywna:)...bardzo na tak:0pozdr
Almare Opublikowano 2 Grudnia 2008 Zgłoś Opublikowano 2 Grudnia 2008 - perpetum mobile ? może taki tytuł ? - wiersz na plus. -pozdrawiam.
Waldemar Talar Opublikowano 2 Grudnia 2008 Zgłoś Opublikowano 2 Grudnia 2008 Wiersz zmusza do refleksji - a więc zdał egzamin. Podoba się takie rozważanie Waldkowi. udanego dnia życzę
Agata_Lebek Opublikowano 2 Grudnia 2008 Zgłoś Opublikowano 2 Grudnia 2008 Jak dziwnie się liczy nie swój własny czas Patrząc na wahadło zegara zbyt ciężkie Co zamiast spowalniać w dół pociąga świat pospieszając chwile aby trwały… wiecznie. I chociaż przygasną, będą żyły póki Na tarczy kłosy wskazówek Ziarno sekund wytworzą dla ludzi Dając pokoleniom śmierci poczęstunek Potem zaksięgują p o z o s t a ł e dni Karzą wieka trumien powoli rozsłaniać Akt niepowtarzalny powtarzając by W sekundę nauczyć ludzkość umierania Pewnie rozpieprzyłam jakąś regułę, ale tak widzimisie ;) Pozdr.
Baba_Izba Opublikowano 2 Grudnia 2008 Zgłoś Opublikowano 2 Grudnia 2008 Byłam, przeczytałam, wiersz jak zwykle u Ciebie - dający dużo do myślenia. Podoba się. A ten jeden, jedyny przecinek; ciekawa jestem, dlaczego taki samotny? A może - aż jeden? Bo ja tak sobie pomyślałam: (możliwe, że dorobiłam ideologię) że on jest taki samotny, jak jest samotnym umierający człowiek. Każdy musi przeżyć swoją śmierć sam, obojętnie ile przy nim będzie osób. Serdecznie pozdrawiam - baba
teresa943 Opublikowano 2 Grudnia 2008 Zgłoś Opublikowano 2 Grudnia 2008 Bardzo refleksyjny wiersz na temat nieuchronnej przemijalności życia; zamyśliłam się... bardzo na tak :) Serdecznie pozdrawiam.
zak stanisława Opublikowano 2 Grudnia 2008 Zgłoś Opublikowano 2 Grudnia 2008 afolfi bardzo fajnie, super rymy pozdrawiam ciepło
adolf Opublikowano 2 Grudnia 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 2 Grudnia 2008 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Super pomysł, biorę ;))))) Idealnei się wpasowuje w całość ;) dzięki za radę i wgląd ;p pozdr
adolf Opublikowano 2 Grudnia 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 2 Grudnia 2008 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. :) na szczęście nikt nam nie karze byc obiektywnym :) dzięki za wgląd :) pozdr.
adolf Opublikowano 2 Grudnia 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 2 Grudnia 2008 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. :) na szczęście nikt nam nie karze byc obiektywnym :) dzięki za wgląd :) pozdr.
adolf Opublikowano 2 Grudnia 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 2 Grudnia 2008 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. bardzo dziękuję :) pozdr
adolf Opublikowano 2 Grudnia 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 2 Grudnia 2008 Dzieki Agato twoją wersję drugiej strofy bniorę i postaram się dosylabiozowac i wstawić do wiersza, dzięki za rady i pozdrawiam I chociaż przygasną, będą żyły póki Na tarczy kłosy wskazówek Ziarno sekund wytworzą dla ludzi Dając pokoleniom śmierci poczęstunek pozdr.
adolf Opublikowano 2 Grudnia 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 2 Grudnia 2008 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. ale mnie wszyscy sdzisiaj obdarzają prezentmai, to też mi isę podoba, i przecinek zostaje czyniąc formę czescią mysli :)))) dzięki za wgląd i pozdr i Każdy musi przeżyć swoją śmierć sam, obojętnie ile przy nim będzie osób. dokładnie, o to mi chodziło :) pozdr.
adolf Opublikowano 2 Grudnia 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 2 Grudnia 2008 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. dzięki :)
adolf Opublikowano 2 Grudnia 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 2 Grudnia 2008 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. dzięki :) pozdrawiam
ireneusz paprocki Opublikowano 3 Grudnia 2008 Zgłoś Opublikowano 3 Grudnia 2008 wiersz na najwyższym poziomie pióra. Nie można mu nic zarzucić ,tylko powinno się stanowczo stwierdzić , że poziom artyzmu jest, a nawet powiem wyżej niż lutnia Różewicza z poważaniem pozdrawiam
Marlett Opublikowano 3 Grudnia 2008 Zgłoś Opublikowano 3 Grudnia 2008 Jak dziwnie się liczy nie swój własny czas -11 Patrząc na zegara wahadło zbyt ciężkie - 12 Co zamiast spowalniać w dół pociąga świat -11 pospieszając chwile aby trwały… wiecznie.12 I chociaż przygasną, będą żyły póki -12 Na zegara tarczy kłosy ze wskazówek -12 Ziarno nowych sekund wytworzą dla ludzi -12 Dając pokoleniom śmierci poczęstunek -12 Potem zaksięgują p o z o s t a ł e dni -11 Karzą wieka trumien powoli rozsłaniać -12 Akt niepowtarzalny powtarzając by ---11 W sekundę nauczyć ludzkość umierania -12 Adolfie przyjmij moje gratulacje!:))) PozdrawiaM.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się