Czysty Śmiech

[Magdalena Grzesiak]

Niebiesko - zielony miś,
Z czerwonymi łatami na brodzie,
I pies, który szczeka kiedy wciśniesz jego serce...

Słońce które świeci i roztapia lody smutków,
Aksamitny pył naszych wspomnień,
I zielone jedwabne drzewa łez...

Trawa o smaku słonego deszczu,
Góry brzoskwiń z zielonego strachu.
Niebo które świeci białą purpurą

Wiosna ma smak pieczonego ciasta,
A ja wiem, że to nie czas na smutek
Popatrzę na ten latawiec złudzeń

I wiem, że kocham to życie,
Które pachnie łagodnym porankiem marzeń,
Upieczonych z naszej miłości.

[Adam_Szadkowski]

Wiersz przypomina zupę do której wszystko się wrzuca, ale tutaj już za dużo składników jest i chyba mi nie smakuje. Proponuję wiele koncetracji przy budowaniu metafor, porównań. Wiele śmiałych obrazów tu widzę i zachęcam, by na tym nie poprzestać.


A.S.S.

[Julia Jonek]

totalny bałagan z interpunkcją. raz jest, raz jest nie ma. przecinek stoi nawet w miejscu, w którym go być nie powinno.... poza tym jestem drażliwa na tym punkcie :P
rzeczywiście, za dużo wrażeń jest w tym wierszu. takie nagromadzenie kolorów, obrazów, faktur, zapachów, smaków....wszystkiego! i przez to potem już nie jest wiadome, o co właściwie chodzi, bo przestaje się reagować na te "zmysłowe" zabiegi.
poza tym trzy ostatnie wersy jakoś mi banałem zalatują....
ale cztery zwrotki, po powtórnym przemyśleniu, mogą być naprawdę niezłe.
pozdrawiam :)
ps. i podobają mi się góry brzoskwiń z zielonego strachu.

[Malena Lebrun]

A mnie się nawet podoba, lubię kolory i smaki, a tu jest ich trochę. Rozczarowało mnie jednak zakończenie.

[Magdalena Grzesiak]

Jedynie mogę podziękować i ucieszyć się! Bo najlepiej uczyć się w końcu na błędach.
Dziękuję.