Nadzieja i Wiara

[PACKA]

Nie czuje bólu - więcej nie zniosę,
dziś znów na rękach do grobu niosę:
dziecko którym byłam,
świat w którym żyłam,
i tych którzy w tym świecie byli
niezastąpieni, co znaczyli
dla mnie więcej niż świat sam
z gwieździstym kocem, do grobu ich dam.

Znam ból który serce jak kartkę rozrywa
i płacz tak gwałtowny, że parzy jak pokrzywa,
więcej niż umysł ogarnie człowiek wytrzyma,
więcej niż świat którego kurczowo się trzyma.

Umiera nadzieja. Zostaje mi wiara. To para.
Nadzieja na coś. Wiara w coś. Dość.

[PACKA]

bardzo mi miło

[Matmi]

Nie przemawia do mnie choć momenty są. Rymy: zlikwidowałbym. DLaczego? Kiedy rymują się prawie całe wyrazy trąci to niedbałością i niezamierzonym powtórzeniem(chodzi głównie o potrzyma wytrzma i zniose niosę). Pozdrawiam

PS coś co napisał mój lekko zwariowany wujek dla jaj jak mialem lat 9 do mojego pamietnika:

Miłość i wiara to nierozłączna para
gdy je stracimy
to wszystko skończymy
zapobiec temu można
gdy sie zje kielbasę z rożna :)

[PACKA]

hehe pomyślę:) pozdrawiam wujka:)

[ariel luczynski]

bardzo mi się podoba. tylko jedna rzecz mnie razi. wers z pokrzywą.. jakaś taka banalna ta pokrzywa parząca w porównaniu do reszty mi się wydaje, ale to tylko moje odczucie.
pozdrawiam!

[adam_bubak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie tylko twoje. fakt, banalne, ale tylko przy pierwszym czytaniu.

przecinki: jeśli już są, niech będą we wszystkich właściwych miejscach.
(nie wierzę, że to napisałem)
formuła dwóch pierwszych strof - po zdaniu na każdą - fajnie kontrastuje z "wykropkowaną"
końcówką, ale i tak skróciłbym je trochę (zdania). Czyli jedna, dwie kropki więcej. Myślę, że nie naruszyłoby to konstrukcji wiersza.
Ale nie trzymam się tej idei zbyt kurczowo.
Bez rymu byłoby powalająco, ale może i zbyt ciężko.
A zawartość? Zabrakło mi wykrzykników...

...i tym sposobem opuszczam strefę adoracji.