Upadek

[Cichociemny Elf]

Pierwszy…
Taki bolesny i trwały,
Zatrzymujący oddech, nie pozwalający wstać.
Jest mocny i… ciężki.
Jednak podnoszę się, patrzę do przodu…
Daleka droga do domu.
Wstaję i podążam dalej.

Drugi jeszcze mocniejszy,
Kamienie i szkło, krzyk,
Ślina lecąca w moją stronę wraz z wyzwiskami,
Smutek i… bezsilność.
W ruch idą kamienie,
Z głowy krew leci, równie szybko jak…
Z oczu łzy, przez które nic nie widzę.
Ktoś mi pomaga, nie czuje bólu.
Wstaję i podążam dalej.

Ostateczny,
Sztuka do trzech razy- nieudana.
Nie poczułem nic, poza załamującymi się nogami.
Rozmazujące się twarze.
BÓL!!
Ostatni…
Podążam dalej, ktoś trzyma mnie na rękach.

Zobaczyłem Go,
Gabriel, posłaniec śmierci, trzymał mnie
Jak dziecko małe i niewinne.
Do Ojca zaraz, On mnie zrozumie.
Nie wytrzymałem, słabość, ludzka słabość…
Podążam o własnych siłach.

-Przepraszam, zawiodłem
-Wybaczam, zbawiłeś ich.
Nieświadomie.
Mogę jeszcze raz…
W imię miłości i dobra…
Podążam by zbawić…

[ariel luczynski]

nie lubię tego tematu (religia) gdy nie jest poruszony w sposób ironiczny lub najlepiej cyniczny. to mój gust.

za to pomysł mi się podoba. do samego końca nie wiadomo o co chodzi, choć jest się przekonanym że wiadomo (przynajmniej ja byłem). to skupia uwagę czytelnika. taka "osobista" gierka pomiędzy autorem i lektorem.

Ból pięknie, stopniowo opisany.

pozdrawiam!