****

[Page_up]

Skończony dureń, marzyciel mały,
Księżyca jak życia szukał.
Gwiazdy spadały,
Go zawsze omijały.

W wiersze się bawił, szokował rymami,
Patriotą był, ale nędznie niestety żył.
Patrząc w chmury, więcej widział niż człowiek ponury,
Ale co mu z tego…

i tak ze świata zgniłego.

[Mateusz-_Ulvhedin]

ja bym przerzucił "i tak ze świata zgniłego…" do nastepnej strofy jako taką ostateczna pointe ;) ale to tylko moje zdanie ;p
a tak w ogóle to bardzo mi się podoba.
Bardzo fajny obraz autora(z tytułu można wywnioskowac ze podmiotem lirycznym bedzie autor :) )
Przy czytaniu widziałem te wszystkie obrazy opisane przez ciebie, a to bardzo sobie cenie i dlatego jak dla mnie to wielki plus za ten wiersz :))
Serdecznie pozdrawiam... :)

[Page_up]

Dziękuję bardzo! Dla mnie ważne są te same cechy wiersza, więc podwójnie się cieszę, że się spodobało. To było małe i szybko powstałe coś, a znalazło zwolennika ;]. Oczywiście z analizą trafiłeś w samą 10. pozdrawiam