Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ja także się Buki bałem ale mi ich domek się podobał i jak widziałem włóczykija to zawsze na niego patrzyłem i czułem respekt.

wszystko ładnie, cudnie.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ja pamiętam ale pocałunki św.Marii z Magdali.

pozdrawiam
dziękuję. i więcej powiem - ślicznie -
wszystko ładnie, cudnie no nie?!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Charismafilos Dziękuję za te filozoficzne rozkminy ( najpierw słownik poprawił mnie na " rośliny" ) :] Gdzie indziej można znaleźć przestrzeń na nie jak nie tutaj? Myślę że Twoje pytania trzeba pozostawić bez odpowiedzi. Jakby to było gdybyśmy czytelnikom dawali jak na tacy odpowiedzi na pytania, na które powinien kazdy sam sobie odpowiedzieć? Dziękuję za uwagę i przystanie przy mojej poezji, Pozdrawiam, K.
    • każdy potrzebuje trochę odetchnąć

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      ...piękny wiersz z twórczym polotem...pozdrawiam cieplutko*)
    • Pięknie napisane, choć temat trudny i bolesny a  wiersz przejmujący do głębi serca, który daje do myślenia...pozdrawiam wzruszenie*)
    • @Migrena  Pięknie wyrażone  ... Sam tytuł jest tu słowem kluczem, o tym jest ten wiersz.  Czasem jest tak, że odkładamy wszystko na później. Ty tutaj to dokładnie rozliczasz.  Zachwyca tu " starzeje się od rzeczy których już nigdy nie będę powtórzyć " - to stracone szanse, nie są się już do tego wrócić. Wybrzmiewa dla mnie też " czy ty w ogóle odważyłeś się żyć "?  - o to pyta morze...Nie ma tu odpowiedzi jest tylko szum morza, ja odbieram też jako odbijające się echo... Podoba mi się także " wszystko co najpiękniejsze i najstraszniejsze... itd"  - ani uczucia ani nasze lęki nie znikają... Cały utwór to dla mnie wyrażenie żalu do tego, czego się nie zrobiło,  bo to " później" nie nadeszło- tak to odbieram.  Czuć w nim ciężar i zmęczenie.   Pozdrawiam ciepło
    • niezwykle poruszające słowa… o sile, która rodzi się z bólu, i miłości, która potrafi być jednocześnie delikatna i mocna...piękny poetycko wiersz!...pozdrawiam serdecznie*)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...