Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Szczególnie wrzaskliwego poranka
skonała sonsiadka.

Wbita na najdłuższy z przygodnych pali
osiągnęła w końcu dno rozkoszy.

Leżała majestatycznie
z rozchylonymi do ścian nogami.
Sterczące cycki wydawały się celować
niewidzialnym mlekiem
w jesienne niebo.

Fotograf z ekipy, jak nigdy miał problemy
z ustawieniem ostrości -
ciągle wydawało mu się, że sonsiadka porusza dópą.
A ten młody, od odcisków, tak się napalił,
że trzykrotnie korzystał z ubikacji.

Już później, w prosektorium
niektórym
mocniej posztywniały części.

Dziadkowi po śmiertelnym zawale
ożył nagle dyszel.
W ostatniej chwili zamówiono nową trumnę,
z dodatkowymi trzydziestoma centymetrami
dębowej głębi.

A u nas, w kamienicy?

Równo o północy sonsiadka
wrzeszczy jak nigdy dotąd!

To wszystkie diabły w piekle
dmóchają ją po kolei.

Jutro, jak wrócę z biura, idę od razu po księdza.
Nawet po śmierci człowiek nie ma spokoju!

Opublikowano

Na pisałem coprawda pod "dzień pofszedni": "Bochaterkom jest jedna z mojech sonsiadek imiona nie bedem podawał bo mnie podrapie!!!"... jednak na fszelki wypadek postanowiłem jom odrazu ósmiercić. W rzyciu nie domyśłi siem teraz rze to oniej!!!! A po śmierci siem zobaczy...

Opublikowano

lekki retusz?
zdjąć kilka aluzji jednoznacznych, tzn. dać im inne uzasadnienia
np. w prosektorium jest zimno, mróz - nie dziw, że ludzie sztywnieją
itp.
mam nadzieję, że chwytasz
i jeszcze, żeby te "pszykłady" osobnicze nie personalizować tak zaimkami (przy fotografie: wydawało się że somsiadka rusza stopą - taki obiektywizm się robi bez "mu")
sorry za "somsiadka" - nie dogonię cię w tem kalectwie
choć czasem przystań i złap sens, takie kulawki z sensem większym niż "nakszywyryj" tylko - mają siłę bomb (bąb? bab?)
!

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Bendzie co miało być... widać ten Inkwizytor i tak józ ledwo zipał??
Kochane moje... dziekuje za słószne ówagi!!! Pani Zmoro zgadzam siem i raczej nie bedem katynuwoał tego cyklu oras takich wierszołów...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Różaniec potężniejszy niż broń Różaniec kwiatów liliowej róży ma woń. Różaniec Miłości szlakiem przeżyty. Różaniec z duszy przeżyć uszyty. Różaniec najpiękniejszej duszy taniec. Różaniec życia mego kompanier Różaniec uśmiechu posłaniec Różaniec mój pokorny wybraniec Różaniec siły nosiciel Różaniec mój miły pocieszyciel Różaniec bogaty wnet marzyciel Różaniec stały mój obrońca. Różaniec promienieje odblaskiem słońca Różaniec moc jego trwa bez końca. Różaniec który daje mi siły, mój miły. Wybraniec duszy który we mnie niepokój ducha zawsze skruszy, mnie wysłucha cichym szeptem w stronę ucha. Przytuli ukoi uleczy, i pokornie mą duszę pocieszy!.
    • „Tam i tu”   Kiedyś z pewnością nadejdzie ten mój dzień, nikt go już za nic nie powstrzyma. Kiedy moje „ja” zamieni się w cień, a dusza moja będzie go wstrzymywać.   Trzymać i puszczać — niechętnie, powoli, żałobie miejsca płaczem ustępując. I gdy moje ego z siebie się uwolni, to pójdę za nią tam, gdzie jej oczekują.   Dochodzę, ale jakbym nie miał siebie, i czuję, że w sobie jestem, nie wchodząc. Nie widzę słońca ani gwiazd — ale wiem, że nie smutno mi pod mej duszy wodzą.   Trochę szaro i ponuro, nieznano. Przyzwyczaić się będzie trzeba — to początki. Bez słów jakieś rozkazy wydano, choć to koniec, rodzinne czuję się wątki.   Byłem tu już kiedyś — pierwsze myślenia, jednak jakoś cudem do życia wróciłem. Wpuszczony chyba tak, dla zwiedzenia, chwilę tylko, parę sekund przebyłem.   Tu trafia się na zawsze! — niektórzy snują, bo w miejsce to wchodzi się tylko raz. Ludzie wejść tu boją się, panikują, te wymiary zna tak niewielu z nas.   Niewielką różnicę w nich zauważasz, kiedy strach kończy rozpacze i żałości. I nie dziwisz się już, i nie rozważasz o dwóch tych światach — na dziś i na wieczności.   Leszek Piotr Laskowski
    • @andrew tenis modnym sportem:) może na emeryturze zacznę grać:)
    • @violetta Ładnie wyglądasz.  Taka młoda i takie dojrzałe, inspirujące wiersze.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Może zaczniesz tenis. Taraz...
    • @Nefretete Nie myślałem o kosmosie i nie tylko o kamieniu.  Znaki są wszędzie, we wszystkim.  I wszyscy próbują je odczytać.  Ci wielcy i prości. Z roznym skutkiem.  Mi się to udaje. Nie znaczy, że patrząc dwoje na to samo, tak samo odbieramy sygnały.  Pozdrawiam   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...