Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Romantyczność

Jak co noc ziemia zatapia się w srebrze,
A las drzew szumem gwiazd plecie kokardy
Samochód ścina zastałe powietrze
a w domach złocą się światłem ekrany.

Wtem ktoś wpatrzony w czerń nocnej powodzi
Z tomikiem w dłoni otwartym .. na wpół
Z którego płyną po kartkach w słów łodzi
Rycerze w zbrojach sczerniałych od piór

Spyta się wiatru a wiatr mu odszepnie
Nim znów odejdzie zdeptawszy mech chmur
Że żyć na prawdę, to żyć jakby we śnie
i świata kresem nowotwór jest snów

I trzeba wierzyć, a szkiełkiem uczonych
Winna być tafla pewnego jeziora
Która jak tarcza przed światem dziś broni
Dwóch zakochanych zastygłych w tych wodach.

Był on studentem, a ona… sam nie wiem
Chcieli żyć razem i żyć tylko chcieli
Widać zbyt dużo na ten żywot jeden
Pragnień i marzeń – za mało… pieniędzy

„Zbyt ciężkie czasy” - to czasów wymówka
Zbyt szare domy, zbyt kruchy dom szklany
Gdy w myśli ludzkiej nic nie ma o ludziach
Jakby był człowiek niż atom mniej znany.

Lecz serce jedno, choć bije tak wtórnie,
Jak treść w tym wierszu, prawdziwszy zna świat
Weń wejść woleli, „by żyć trzeba umrzeć”
I razem istnieć – i wiecznie w nim trwać.

Nim księżyc gwiazdy w dwuszereg ustawił,
Zanim przeliczył zakończył się świat
W jeziora oku w którym raz się pławił
Wierzbowy konar, Bóg przeciął ich czas.

I widział spektakl na scenie jeziora
Pewien przechodzień, co tamtędy szedł
Widział jak woda ich brała w ramiona
Wtulonych w siebie, jak srebrzył się sen!


CDN!

Opublikowano

"Z którego płyną na kartkach jak łodzi " - może "łodzie" lub: "w łodzi"?
Jakie to smutne, ale i prawdziwe:
"Gdy w myśli ludzkiej nic nie ma o ludziach
Jakby był człowiek niż atom mniej znany."!
Czytałam z zainteresowaniem, podoba się, czekam
na zapowiedziany cd.!
Serdeczności
- baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nika nie miała wiele, by walczyć ze smokiem – książkę trzymaną w ręku i błyskawicę w oczach. Ludzie mówili, że to za mało. Mędrcy magicznej uczelni parskali śmiechem: "Jak dziecko może pokonać smoka?". Nikt nie widział, że w sercu dziewczynki drzemie wulkan, przy którym smok był drobiną żaru. Nika mocniej ścisnęła książkę i śmiało wkroczyła do jaskini. Plecy smoka pokryte są łuskami. Gdy się odwrócił, opadły łuski i Nika ujrzała twarz taty. Z wrażenia upuściła książkę, a błyskawica ogrzała struchlałe serce.   nika i tata w krainie baśni książki są niepotrzebne
    • @Lenore Grey   To wiersz, który ogląda się bardziej niż czyta. "Owoce i perły na czarnym stole" - to jest gotowy obraz.
    • @Łukasz Jurczyk     Ten fragment opowiada o  agonii cywilizacji. Dla mnie najmocniejszym obrazem w całym utworze jest część 5. - nałożenie łańcuchów na posąg Melkarta. To paradoks religijny i psychologiczny. Ludzie wiążą swojego boga - z jednej strony jest to wyraz najwyższej wiary w jego moc, a z drugiej - totalnego braku zaufania. Kartagina - dawna kolonia Tyru to już inny świat, a wspólne korzenie uległy już zapomnieniu, ona dba o własne interesy. Tyr wyczerpał zapasy - pozostał chleb i woda. Stracił flotę - jakby była ona ofiarą całopalną. A natura jest konsumentem. Jak zwykle - świetny!  zamiast ofiarnej krwi - woda i chleb sami jesteśmy tym, co pozostało więzimy boga nad świątynią wisi chmura śmierci
    • Szczęśliwy jestem. Zostaje debiutantem lokalnym. Przyjęli. Czuję się szczęśliwy. Odpowiedziałem. Akceptacja poprawy. Autorstwo to moja radość.     Wiersz napisany z okazji uzyskania możliwości debiutu, który już nadchodzi. Moja książka, która była pisana pod dzieci i wczesną młodzież zostanie wydrukowana i wydana przez dom kultury! Jest to mój wielki krok, prawda? Mały krok dla czytelników, ogromniasty krok dla mnie :D
    • @LessLove   Bolesna gra słów między "bliźnim" a "zabliźnianiem się" rany. Pokazujesz przerażającą jak łatwo "brat" staje się "celem", gdy tylko narzuci mu się odpowiedni kostium - mundur. To tragiczny paradoks człowieczeństwa - potrafimy kochać bliźniego jak brata, dopóki system nie każe nam widzieć w nim wroga -  ideologie potrafią wszystko zniszczyć.     
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...