Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

matko

tomasz Parzycha
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/83333-matko/

Rekomendowane odpowiedzi

tomasz Parzycha

tomasz Parzycha

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Pusta ulica próbuje mnie przyzwyczaić do samotności,
na balkonie widzę unoszącą się śmierć.
Ktoś, z kim nie zamieniłem ani słowa,
chce abym zasnął.
Po drugiej stronie błąkają się dwa psy,
tak głodne i nie lubiące rowerów.
Postanawiają być władcami tej ziemi.
Ja lubię psy.
Naprzeciwko samotne drzewa jabłoni, które
potrzebują miłości sąsiada.
Porzuciła go i został sam.
Skłamał.
Niby, że pił z tym z naprzeciwka,
pił sam, mówił, że zostawia w tyle teraźniejszość.

Baba_Izba

Baba_Izba

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Chyba napisany i "jeszcze gorący" - wkleiłeś.
Wymaga poprawy. Za dużo "on" i "ja". No i znaki przestankowe - są, ale nie wszędzie.
Albo - albo.
Pozdrawiam mile
- baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/83333-matko/
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Konrad Koper
      Głos

      Przez Konrad Koper · Opublikowano

      Szemrzą strumyki szumią pola las kamienie bębnią towarzyszy wiatr         … wielki poeta jako dramaturg donośnie krzyczy ( egzystencjalnie)   jako jedyny?   może odpowie wróżka i echo          
    • Marek.zak1
      Jan - dzień pierwszy

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Życie starszego mocno, dopiero co owdowiałego mężczyzny. Jeszcze wczoraj ktoś był, mówił, spał z nim, dzisiaj już jest sam w dzień i w nocy. Te same czynności, które jeszcze wczoraj miały sens, wykonywane z rozpędu, żeby coś robić. Jego umysł i on sam zatrzymali się wczoraj razem z czasem, który stanął wraz z jej śmiercią. Bardzo dobry i poruszający wiersz, świadczący o ogromnej wrażliwości autorki. Brawo. M. 
    • hollow man
      Jan - dzień pierwszy

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Berenika97 Trochę jak o tym kocie od Szymborskiej
    • hollow man
      kalejdoskop

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Berenika97 Tak. To tak jak grasz w szachy i wiesz, że widzisz i rozumiesz jedynie część, pojedynczą warstwę trójwymiarowego obrazu. Ale masz też przeczucie, że na innym poziomie ziarnistości i zoomie, do którego nie masz dostępuu - ten sam obraz wygląda inaczej. I do tego dostajesz jeszcze przeczucie... Że to wszystko rozrasta się rizomatycznie w różne ścieżki. A gdy tak jest w wierszu... To okazuje się, że przy każdym nowym czytaniu zaczynasz odkrywać w sobie tę pustkę, którą wiersz zaczyna wypełniać zawsze jednak, z definicji pozostawiając brak, który nadal będzie pytał. Jeśli wiesz co chcę powiedzieć...
    • Natuskaa
      PO_RANKI

      Przez Natuskaa · Opublikowano

      jeśli naprawdę chcesz za mną tęsknić zacznij natychmiast jeśli trudno ci żyć bez myśli o mnie prześlij ją dalej jeśli zakopiesz to głęboko i przyklepiesz nic nie urośnie   znaki i gesty wschodzące przypływy senne w pęku klucz przywieszony jako ten nie wiadomy czy jest od czegoś być może od złotej komnaty   słucham jak do mnie mówisz moje ciało słucha staje się wielkim uchem które odczuwa jak dotykasz brzmieniem wtulony bezpieczny   i rozciągam ten sen po noc piję z nim kawę czarne pokruszone ziarna zalewam wrzątkiem   i na powrót w tym pęku noszę cię przy sobie   jeśli naprawdę chcesz za mną tęsknić bądź w tym mocniej jeśli trudno ci żyć bez myśli o mnie zajmij się nią lepiej jeśli zakopiesz głęboko i przyklepiesz czy wybaczysz sobie

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...