Tak cicho
tak pusto
na skrzydłach wiatru
szybuje słona
tęsknota
tulę spojrzeniem
fale
upadające na kolana
kamienie milczą
w zastygłej formie
oddechu
noc mruga
westchnieniem gwiazd
obejmując moje dłonie.
Tytuł nawiązaniem do piosenki Maanamu " Lucciola "
Autor fotografii: M.Lewandowska
@tie-break
Co po rozsypaniu języka? To chyba w jakieś eksperymenty powinniśmy iść. Albo w performance. Będziemy się porozumiewać plotąc supełki na sznureczku. Trochę już to robimy.
@andrew
Wiersz o dwóch obliczach miłości - fałszywej (egoistycznej, ulotnej) i prawdziwej (bezinteresownej, dającej). Metafora obłoku pięknie oddaje paradoks - miłość jest efemeryczna jak chmura, ale właśnie dlatego potrafi być wszystkim - radością, osłoną, życiodajnym deszczem. Pozdrawiam. :)