Herbatka

[Ania Maciak]

Płacz,
Całując się ze mną.
Chcę poczuć smak Twojej łzy.
Uśmiechnę się delikatnie,
Ma smak słodki.
Nienawiść dodała
Cukru do herbaty.
Wypijmy ją razem,
Nauczmy się przyjaźni.
Zobacz jak wygląda gorycz.

[mały_dzielny_toster]

Początki, hmmm....
Trzeba pracować, pracować, pracować. Pierwsze, czego się tu nauczyłam to nie dodawać od razu, potrzymać w szufladzie, poczytać kilka razy, krytycznie spojrzeć. Potem się wystawiać, żeby mniej bolało.

Ten "wiersz" mi się nie podoba. "Płacz, całując się ze mną" - płytkie takie jakieś to... Potem też się kupy nie trzyma (UWAGA! NIKOGO OD KUP NIE WYZYWAM!!), a końcówka - zasadniczo goryczy nie można zobaczyć, bo to jest smak, ale nie chcę się czepiać szczegółów.

GL&HF ;)

[Tova_Brink]

Aniu,
to nie jest Twój wiersz
dzielisz go z kilkoma tysiącami autorów, którzy taką samą farbą maźnęli swoje dziełka
może Cię to nie obchodzi, że nie Twój do końca, ale jeśli jest odwrotnie to czekam na następny Twój wiersz z Twoją autorską kreską i kolorkiem;)

:-]

[M._Krzywak]

Po pierwsze - mówimy nie zaimkom (jeżeli już w dwóch pierwszych wersach wiemy, że ktoś się ma całować podmiot, to "Twojej" zbędne) , potem powtórzeniom (dwa razy "smak"). Potem konsekwencja w zapisie - tutaj jest duża (wielka) litera po przecinku i po kropce. Albo decydujemy się na interpunkcje, albo nie.
Wyszło za mało na wiersz - hasło na dziś - "epigonizm".

Pozdrawiam.

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie da się. obie czynności są tak cholernie absorbujące, że się wykluczają :P