małżeństwa z rozsądku

[Vica]

budzę się przed świtem
byś nie dojrzał wyrazu moich oczu

kolejny raz
w zbyt ciasnych butach
przemierzam dawno wydeptane ścieżki

chciałabym zabładzić. nie mogę
podświadomie, za rękę, wiedzie mnie
poczucie odpowiedzialności

wracam, każdego wieczoru
przed drzwiami zamykam oczy
by powtórnie otworzyć je dla ciebie

na twych ustach zapisuję wspomnienia

wśród rzęs skrywam pragnienia

[mały_dzielny_toster]

O to to!! To to co tak dobrze znam, co wciąż czuję... :* fajnie, że ktoś też to zna....

[Ania_Kos]

na razie nie chcę wypowiadać się o formie tego wiersza ani o niczym innym.
powiem tylko, że sama wizja, problem przedstawiony w utworze - jak dla mnie przerażający. naprawdę, aż zrobiło mi się strasznie. że kiedyś mogło by tak być. ojej.

pozdrawiam

[Bernadetta1]

Niby jest temat...ale jakoś nie przemówił do mnie ten wiersz...mało poetycko jak dla mnie. Po9zdrawiam ciepło:)

[Baba_Izba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Znaki przestankowe; albo są, albo ich nie ma. A u Ciebie?
Pogrubieniami zwracam uwagę na to, co mi się nie podoba.
Ogólne wrażenie po przeczytaniu - u mnie - pozytywne.
Serdeczności
- baba