Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

wzrokowanie

Koval_ZNowin
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Koval_ZNowin

Koval_ZNowin

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

patrzyłeś na mnie
jakbym z lodu była
wiosną podtopiona

z marmuru dłonie
trzymałeś na kolanach
zanurzając w karmelu
oszronione paznokcie

zasłonie się wstydem
by nie pokazać
ile w nich mam

porannych kaw
już nie dopijam
odkładam na wspólne śniadania

patrzyłeś na mnie
jakbym z terakoty była
położyć podeptać

urodziliśmy się wzrokowcami

H.Lecter

H.Lecter

Opublikowano
Opublikowano

Dawno cię nie czytałem, Kovalu i jestem przyjemnie zaskoczony. Dobrze zrobione. Pozdrawiam.

P.S.
Miałem ochotę, nie zgodzić się z Jackiem Sojanem przy wersji warsztatowej tekstu ale skoro wiersz wskoczył już tutaj, może będzie okazja nie zgodzić się z Jackiem, w tym miejscu ; ))

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Drażni mnie przerzutnia: "porannych kaw/ już nie dopijam", sam nie wiem dlaczego. Poza tym ładnie mi się czytało ;))
Może jeszcze ten tytuł inny jakiś, bo puenta też podobna i tak się jakoś zabliźnia. Nie wiem.

Koval_ZNowin

Koval_ZNowin

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dłonie na kolanach, ale nie powiedziane czyich wiec zależy czy ktoś jest pesymistą czy optymistą, od pierwszej strofy a ostatniej wiele się zmieniło, może dla tego sens się gubi.
pozdrawiam serdecznie:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Na liniach czasu
      Nim pojmę

      Przez Na liniach czasu · Opublikowano

      @Migrena Oczywiście już pakuję do torebki :D 
    • Dekaos Dondi
      Krótka rozmowa o Krasnoludku

      Przez Dekaos Dondi · Opublikowano

      – Czy pan wierzy w istnienie Krasnoludka? – Coś pan. W Krasnoludka? – Tylko grzecznie pytam. – Krasnoludek nie istnieje. To wredna bestia. Nie zapobiegł nieszczęściu. – No przecież nie mógł zapobiec, skoro go nie ma. – Myśli skubany, że jak nie istnieje, to wszystko może. Nie cierpię go. – Widzę, że nie jest panu obojętny. I to bardzo. – Coś pan! Mam go tam, gdzie słońce nie dochodzi.   – To dlaczego pan ciągle nawija na ten sam temat i przeczy sam sobie? – Na jaki temat? – Na temat Krasnoludka? – Mam powód. To wredny typ, z wrednej bajki. – Ale przyzna pan, że nielogicznym i psu na budę jest, mieć pretensje i obwiniać o wszystko, Krasnoludka, który nie istnieje.   – Bo nawet dupek istnieć nie chcę, robiąc mi na złość. – To w końcu pan wierzy w istnienie Krasnoludka, mając do niego pretensje, czy pan nie wierzy i też ma?   – Też mam i proszę mi przestać zadawać bezsensowne pytania. Na pewno pana, Krasnoludek na mnie nasłał. Już ja swoje wiem.   – Widzę, że ma pan  ładną, żółtą koszulę na sobie. – Dziękuję. Rzadko ją piorę, żeby kolor nie zmatowiał. – No tak. Rozumiem.
    • viola arvensis
      plaża

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @Migrena pięknie napisane-  z pasją a zarazem z delikatnością.  Całość to jeden wielki, głęboki metaforycznie obraz, pulsującego życia i romantycznej milości.  Gdybym była marzycielką, to bym się pewnie rozmarzyła i w marzeniach na bazie wiersza,  rozpłynęła...  Do Twojej poezji chce się wracać i wracać- ciągnie jakaś siła, jak fale do brzegu...   
    • Poet Ka
      róża luksemburska

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Migrena   plus do Gertrudy Stein nawiązanie   jakby reinterpretacja   nie znaczenie podstawowe słów   tylko znaczenie poprzez formę- jednakowość słów lub ich podobieństwo   czyli gry słowne, styk słów, znaczenie przez kontekst @Poet Ka no i dzięki temu dekonstruujemy ideologię, odkrywając nowe znaczenia i konteksty! a choćby i tylko forma... brzmienie...na początku było  @Poet Ka socjalizm wtedy pada, ale nic to, skoro pada i faszyzm!
    • Benjamin Artur
      Ech gdyby...

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      Ech, gdyby tak jedna miłość, a nie lubości.   Żeby tak kochać jedną, a nie wszystkie miłostki.   Ech, gdybym tylko wiedział, jak to pogodzić.   Straszy mnie dzień, że miesiąc już minął.   A kresu podróży nie widać i cel się gdzieś rozpłynął.   Ech, gdybym tylko wiedział, jak to pogodzić.   Jak przyjemnie jest czekać, odjeżdżać i się nie spóźnić.   Ech, gdyby tak jedna randka, i nie w ciemno.   Może połączyłbym uczucia te wszystkie w jedno.   Jak piwa w upalne dni piłbym z jednego kufla.   Ech, gdybym tylko wiedział, jak to pogodzić.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...