Pośrodku życia

[Antena M]

pośrodku życia
na placu stoję
pod parasolem
czekam
garść słów
rzucona
na prędce
wiadomość
J e s t e ś
J e s t e m
złożona
z kilku
tożsamość
J e s t e ś m y
sobie znane
przemykasz
obok
w żółtej kurtce
z kapturem
odwracasz głowę
by nie patrzeć
a wieczorem
przed monitorem
D z i ś n a p l a c u
s t a ł a
t a k a d z i w n a
k o b i e t a...

[Hania K.]

Bardzo dobry, bardzo prawdziwy wiersz, proszę o więcej takiej dobrej poezji!!!

Hania.

[Marcin Gałkowski]

wieczorem przed monitorem zabija wiersz.
nie podoba mi się.

[Pancolek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

mnie również nie

[H.Lecter]

pośrodku życia
na placu stoję
pod parasolem

Do tego miejsca, wiersz dawał sobie jeszcze jakąś szansę ( dystans i dowcip byłby w cenie ). Niestety, potem - banał z hamletowskim zadęciem, teatralne pauzy po każdym niemal słowie, rozstrzelony druk ( tam czytelnik powinien wstrzymać oddech ), miłość własna peela znajdująca wyraz w kulminacji, w stylu : dziwny jest ten świat a ja z tego świata najdziwniejsza..
Niedobrze.

[Michał_Kućmierz]

Proponuję dział: wiersze gotowe.

[Antena M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Są dziwniejsze rzeczy - np. Twoja interpretacja :) To wiersz o przyjaźni w sieci, a nie o "dziwności". Pozdrawiam cieplutko!

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Są dziwniejsze rzeczy - np. Twoja interpretacja :) To wiersz o przyjaźni w sieci, a nie o "dziwności". Pozdrawiam cieplutko!

Anteno, to nie interpretacja - to ocena użytych srodków, kuchni poetyckiej.
" Dziwność " wynika z celebracji słów, ich wyróżniania. Odnosi się wrażenie, że peelka dobrze się czuje z dziwnością, to nadaje sens czekaniu :

pośrodku życia
na placu
pod parasolem

i nie byłoby w tym nic złego, gdyby nie efekt sztuczności.