purple rain

[justyna nawrocka]

ścieżka mgłą
przesuwanie kartek krajobrazu
szelest przetrwania czasu
srebrne minuty giną pod ziemią
dekoracja starości
zażółcone kurtyny komedii dellarte
rude brązy pokonała
szarość snu
czuję Twoje ciepło pod swetrem
purple rain gra na liściach
trzecia pora zawitałą do naszych dusz
ciała nie moje nie twoje nie nasze
zadrżą w dionizyjskiej ekstazie

[a._mrozinski]

Mam mieszane odczucia. Z jednej strony, trochę męczace, zbyt udziwnione zwłaszcza na początku (szelest przetrwania czasu / srebrne minuty giną pod ziemią ...), dziwne wydają się zażółcone kurtyny (nie lepiej po prostu pożółkłe?). Zakończenie też nie zaskakujące, ale! ale wiersz podoba mi się. Ma przyjemny nastrój, no i ciepło pod swetrem - bardzo mi się podoba. Kobieta w swetrze ma w sobie coś hmmm

Arek

[Toby]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

kobieta w swetrze i w jeans'ach obowiązkowo..ma w sobie dużo poezji--po prostu:)

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

kobieta w swetrze i w jeans'ach obowiązkowo..ma w sobie dużo poezji--po prostu:)
dokładnie tak :)

odnosząc się do wiersza - skojarzył mi się ze stylem Lectera, szczerze mówiąc. minimalnie, ale zawsze.

za dużo udziwnień, wpadnę potem, jeśli autorka sobie życzy i pokombinuję.

pozdrawiam.

[justyna nawrocka]

Pewnie,że sobie życzę i to bardzo jesli oddziała choć na cząstkę duszy. Sorry, ale o jakiego Lectera chodzi?

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jest taki poeta na orgu, publikuje w Zet.

remiks wiersza obiecuję na dzisiejsze popołudnie, szanowna Autorko :)

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

najmocniej przepraszam za spóźnienie :)

diametralnie zmieniłam końcówkę, ale była imho nie do przyjęcia.

pozdrawiam.