Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Narcyz

adolf

Przez adolf
w Warsztat - gdy utwór nie całkiem gotowy

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

adolf

adolf

Opublikowano
Opublikowano

Na tarczy Miesiąca dwunasta wybija
Gdy wieże Kościołów wskazują na blask
Wiszącej nad głową, we włosach Księżyca
Dwunastej już gwiazdy, zmierzonej przez czas.

Lecz ten się nie trapi, ni tropić jej nie chce
Przegląda się w szybach, co czarne – bo noc
I ciągle narcyza, od-grywa choć nie wie
Że on - swój kochanek, daleko jest stąd.

Nie może się ruszyć, i próżno się zrywa –
Codziennie odrywa srebrzysty swój płat,
Lecz kiedy w swe miejsce, w to samo przypływa –
Od nowa jest sobą, znów starą ma twarz.

Zawodzą ponuro źdźbła traw rozczochranych,
A w nocnej powodzi szum tapla się fal
Nim ranek nastanie, młodzieniec zbłąkany
Skąpawszy się w cieniu, odejdzie znów w dal

Na tarczy Miesiąca dwunasta wybija
Zachodzą kolory i noc czernią wieje
On znów się zakochał, to miłość niczyja
Dlaczego? Bo późno. Bo już wpół-do… siebie!

Baba_Izba

Baba_Izba

Opublikowano
Opublikowano

Bardzo lubię czytać Twoje wiersze, choć nie zawsze się wpisuję.
Musiałam się tego dopiero z czasem nauczyć, gdyż nie jest to poezja
łatwa, (raczej dla cierpliwych).
Poddaję pod rozwagę:
"Nie może się ruszyć, i próżno się zrywa –
Codziennie odrywa srebrzysty swój płat,
Lecz kiedy w swe miejsce, w to samo przypływa –
Od nowa jest sobą, znów starą ma twarz.
Serdeczności wraz z uśmiechem
- baba

teresa943

teresa943

Opublikowano
Opublikowano
Na tarczy Miesiąca dwunasta wybija
Zachodzą kolory i noc czernią wieje
On znów się zakochał, to miłość niczyja
Dlaczego? Bo późno. Bo już wpół-do… siebie!

Ładnie namalowałeś portret rozkochanego w sobie "narcyza".
:)))))
Serdecznie pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Tomasz.O
      na miarę spojrzenia

      Przez Tomasz.O · Opublikowano

      przekornie dorzuce cos w opzycji do sukienki... będzie o męskich spodniach : Męskie spodnie Uszyłem nowe spodnie, Takie męskie, na miarę, Takie już do kostek, dorosłe, Dojrzałe. Łzy moje wlałem do butelki, Sen po ich wypiciu był wielki. Tyle doświadczeń i tyle łez – Materiał na nocny sens, A starczyło na spodnie. Choć na moją miarę, Nie zawsze czuję się w nich wygodnie, Coś czasem uwiera. Czasem materiał z łez Zwyczajnie się brudzi. Na szczęście jeszcze się nie podarły, Ale jak je wyprać? Pierwsze łzy zebrałem Chyba po narodzinach, Potem po upadkach I innych dziecięcych krzywdach. Oj, było wiele tych niesprawiedliwości: Lanie pasem lub czym popadnie. W szkole dwója – łza upadła jak atrament. Koledzy szydercy, Nos rozbity, leci krew, łzy też. Wyśmiewany, wyszydzany, Pokątnie zbierałem wiele łez. Samoakceptacja, dorastanie, Wstyd, że łzy też były, Jakieś odrzucenie I inne kobiety wcielenie. Tak się łez zebrało, Najwięcej chyba z bezsilności. Starczyło ich na nogawki, Rozporek uszyłem z łez wdzięczności I pięknych, nostalgicznych chwil. Mam męskie spodnie, Z łez mych uszyte. Staram się nie zakładać ich tak codziennie. Kobiety mówią, że mężczyźni to duże dzieci – Niech tak myślą. Dorosłość, praca, odpowiedzialność, eksperymenty Wymagają długich, męskich spodni. Dobrze, że koszulę mam utkaną z poezji, A krawat z miłości.
    • Waldemar_Talar_Talar
      Zdziwieni pukają się w czoło

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      uśmiechem częstuje ludzi których mija idąc ulicą zaś oni patrzą zdziwieni potem pukają się w czoło   więc im gest pokazuje gdzie mogą go pocałować będąc tym rozbawiony dalej się uśmiecha mimo że ich nie zna
    • Poet Ka
      Rusałka

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @aff  @Benjamin Artur dziękuję Wam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Marek.zak1
      Idea

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Z bliskiej obserwacji, globalizm bierze się ze zwiększenia produkcji, na znaczną część globu i chęci obniżenia kosztów. Ot fabryka past do zębów na całą Europę, i nie tylko,  jest na przykład w Polsce, małych samochodów (już nie jednego a 3 koncernów) w Czechach, w Kolinie. Oczywiście premiuje wielkie koncerny, ale też klientów, bo klienci zawsze chcą tanio. Wadą jest, ze jak taka globalna fabryka staje, to też globalny kryzys. Przykładem też cieśnina Ormuz, jak zamknięta to od razu panika na rynku. Twój zna sprawę też z autopsji, jak sądzę. Pozdrawiam serdecznie a temat warty poruszenia. 
    • aff
      Rusałka

      Przez aff · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, to z Pieśni na Boże Ciało.  Jest to bardzo jasne.   Powietrze to i woda i wiatr, który też niesie ogień, a ogniem jest i duch.  Bardzo ładny i refleksyjny wiersz. I bardzo polski.. :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...