Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Stałam
przed tym Bożym Ołtarzem,
usłanym białymi kwiatami-
I ślubowałam Ci najmilejszy
miłość i wierność-
bez granic.

Serce szalało w mej piersi
o dziwo
w niej zostało,
kiedy tą miłość jedyną
w życiu-
na Twojej duszy
składało.

Myśli błądziły,
wśród spraw wszelakich,
oprzeć nie mogły się o nic
i nawet wtedy
nie przypuszczałam
co tak naprawdę znaczy;
bez granic.

Ślubując miłość
i uwielbienie
łączące nas, aż do śmierci
wstrzymałam serce,
gdyż wtedy-
prawie-
wyrwało mi się
z piersi.

By z Twoim sercem
złączyć się miły,
wszak właśnie Ciebie wybrało,
cudem wstrzymałam je
i w piersi mej
do dzisiaj
pozostało.

Podniosłam skroń,
podałam dłoń,
ksiądz stułę przez nią przełożył,
a świat na znak
miłości -
nam-
złote obrączki nałożył.

Ty powiedziałeś : żono-
ten pierwszy raz
i wcale nie w ukryciu...
odrzekłam:
mężu...
też pierwszy raz...
Najdroższyś w moim
życiu.

Pan błogosławił nam ten dzień,
dając nam Krew i Swe ciało,
po wieku wieków
spamiętam ten sen,
którego dziś ciągle
mało.

Potem życzenia
cudownych lat,
spędzonych w wielkiej miłości,
świat brawo bił
i dalej cóż,
sala wybitnych gości.

I chleb i sól
i rzut kielichem
i szkło na szczęście rozbite,
pamiętam dobrze,
ach, tego dnia,
nic nie było ukryte.

A dalej cóż,
kiedy już
obrączki były na palcach,
w sali,
na której gości tłum
pięknie tańczyliśmy
walca...

Cóż dzisiaj chcieć,
gdy tyle lat
ukradkiem gdzieś przemija,
kochanie nasze -
niech wiecznie trwa,
choć tak ulotna jest
chwila.

I niech ten walc
nie kończy się,
muzyka grać nie przestaje,
jak wtedy powiem
także dziś
Kocham Cię
Kochanie.



kochanemu Mężowi- ja...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • byli jak wszyscy  nie dostrzegali  że świat  jest dla nich  a nie odwrotnie    a ona i on  dla siebie    długo o tym myśleli    zbyt długo  przyglądali się życiu   teraz nie czekali już  na wschody zachody  chłonęli siebie  każdą chwilą   byli i ogniem i wodą  ziemią i powietrzem    byli cudem  którego szukali  ... 8.2026 andrew   
    • „Bajkowy świat”   Tak chciałoby się powrócić w beztroski dzieciństwa czas, o drabinie lat zapomnieć i znów zaczarować świat.   Uwierzyć w żabią królewnę w płaszczu z kaczeńców i ros, na głowę włożyć donicę, by rycerz odnalazł swój los.   Iść zgładzić smoka srogiego, dłoń swej wybranki odzyskać, nie lękać się żadnych zaklęć, różą w jej oczach rozbłysnąć.   Zbudować z krzeseł i koców piękny, podniebny żaglowiec, by kraść skarby z wysp piratów, gdzie nie dotarł żaden człowiek.   Nosić w kieszeni dwa świerszcze, z kotem pogadać na płocie i poczuć osiki dreszcze w słonecznym, sierpniowym złocie.   Gdy mama z progu zawoła na obiad pachnący latem, w złotym powozie powrócić, z wyglądu – groźnym piratem.   Wspiąć się na grzbiet wielkiej chmury, co płynie białym okrętem, spoglądać na ziemię z wysoka pomiędzy gwiazd firmamentem.   Patyk zamienić w różdżkę, co wszelki smutek odgania, i z dziecięcą, dziką odwagą zasiąść z mamą do śniadania.   Czas biegnie, świat się odmienia, w lustrach twarze coraz bledsze, lecz w sercu wciąż żyją baśnie i sny najmądrzejsze, najlepsze.   Bo kiedy gaśnie dzieciństwo, nie musi umierać marzenie – kto nosi je wiernie w sercu, ten je zamienia w spełnienie.   Leszek Piotr Laskowski
    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...