Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


prostota wiersza ujmuje, jednak jest pozorna, ten pozór jest głębszy, bo to taki test
na wraźliwość czytelnika, szczególnie pozostawienie w miejscu, choć można było płynąć dalej, przy zakończeniowym pytaniu osiąga tutaj model niemal czeski. wewnętrzna dopowiedź/odpowiedź kontrastuje z poczatkową prostotą, a sękaty grajek jest przełomem tych światów powierzchni i głębi. słowa oszczędne, proste już tak mają, suną wierzchem i często dają szansę zapikować ostro w głąb z zaskoczenia i takie są momenty w tym wierszu. zadowolana wreszcie? pozdrawiam sródnocnie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


prostota wiersza ujmuje, jednak jest pozorna, ten pozór jest głębszy, bo to taki test
na wraźliwość czytelnika, szczególnie pozostawienie w miejscu, choć można było płynąć dalej, przy zakończeniowym pytaniu osiąga tutaj model niemal czeski. wewnętrzna dopowiedź/odpowiedź kontrastuje z poczatkową prostotą, a sękaty grajek jest przełomem tych światów powierzchni i głębi. słowa oszczędne, proste już tak mają, suną wierzchem i często dają szansę zapikować ostro w głąb z zaskoczenia i takie są momenty w tym wierszu. zadowolana wreszcie? pozdrawiam sródnocnie

To nie autor ma być zadowolony tylko czytelnik. Jeżeli udało mi się w jakimś stopniu Cię zadowolić to się cieszę :) Dziękuję.
Opublikowano

Czasem jest taka chwila zapatrzenia , gdzie stanął czas i emocji brak .A myśli wirują , wirują...Nie znaczy to , że czegoś nam brak , może właśnie wtedy uświadamiamy sobie o własnym istnieniu ....bardziej niż kiedykolwiek. W pogoni za życiem , nie mamy czasu na spotkanie się z własną twarzą .

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @leszek piotr laskowski ciekawy wiersz i forma bardzo dobra, swobodnie się czyta! Jedynie z przekazem się nie do końca zgadzam, ale kto autorowi zabroni :)
    • jak na debiut może być  ma pazur i należy dopracować pozdrawiam   prawie pisane 5/5 w ostatnim wersie każdej strofy 5/6  i dobór słów aby zachować logikę
    • Nadszedł dzień, w którym słowo wreszcie zamarzło - „znużenie” było tylko przeciągiem, „kres” - pierwszym, twardym kryształem lodu. Zaczęło się od drobinki szronu na języku, która zamiast tajać, zaczęła narastać, powoli wypełniając sklepienie mowy. Obracasz ten chłód - gładką kostkę, czując, jak przyjemnie znieczula podniebienie, jak odbiera smak wszystkim innym sprawom. Przyglądasz się jej z bliska - nie jest już ostra, nie rani krawędzią. Matowieje, gęstnieje, traci przejrzystość, staje się doskonale obła od ciągłych powrotów. I coraz bardziej podoba ci się ten mróz, który nosisz pod językiem. Myśl o końcu staje się czysta, wybielona z lęku - tak sterylna, że aż piękna.     inspiracja - książka Anny Ciarkowskiej, "Pestki".  
    • "Zbroja godności"   Nie chcę być biedny. Znam zapach tego strachu, więc gryzę beton, by wyrwać mu swoje. Pomoc? Tak, gdy krew cieknie albo braknie dachu – ale nie karm mnie tak, bym odrzucił zbroję. Jałmużna to smycz: miękka, jedwabna, złudna, która oswaja wilka, aż stanie się psem. Prawdziwa wartość jest szorstka i brudna, mierzona łokciem i harówki dniem.   Szanuj staranie, ale broń swej godności: darmowe ziarno to tylko głód w ratach. Człowiek się rodzi w procesie kreacji, a nie w kolejce po resztki od świata. Stałem kiedyś i ja w takim rzędzie, czując ten chłód od spodu, ale pięt nie wbiłem w grunt. Nie dla mnie była ta kolejka.   Wybrałem ból w dłoniach zamiast ucisku w żołądku, bo wolność ma zapach potu, a nie zasiłku w rubelkach. Więc nie proś o lekkość, lecz o twardą skórę, bo łatwy chleb smakuje jak glina. Tylko to, co sam wyrwiesz, buduje strukturę – reszta to rdza, co od środka nas ścina.   — Leszek Piotr Laskowski
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...