znów jesień

[jasna]

znów jesień
coraz ciszej szeleszczą
liście w alejce

........................


kolejna jesień
liście w alejce szeleszczą
coraz wolniej

[Waldemar Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Choć smutne oba przemawiają i zmuszając do refleksji.
pozdrawiam

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czuć ten smutek, który dopada nas jesienią. Ale jak to u Ciebie
jest też zawarta obrazku obserwacja, która jeszcze bardziej podkreśla
upływający czas. Pada, z dnia na dzień wszystko jest coraz bardziej przemoknięte,
nawet liście tak już nasiąkły wodą, że ledwie je słychać.
Wiem co piszę, bo dopiero co szedłem przez skwerek po takim dywanie z liści :)
Tutaj kształt jednego z nich:



jesień
i nic więcej
nie mam do dodania

[Fanaberka]

kolejna jesień
opadają żołędzie
i to wszystko


;)

[jasna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Waldku,
dla mnie jesień w przyrodzie też jest smutną porą roku. Przypomina o przemijaniu,
o starzeniu się.
Moja "jesień" okazuje się jednak porą, gdy najczęściej bywam szczęśliwa,
czego i Tobie życzę.

jasna :-))

[jasna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, jakbyśmy przez ten sam skwerek szli.
Z każdą jesienią coraz wolniej i coraz bardziej głusi.
Na szczęście jesteś pełen optymizmu, który mi się udziela.
To nie my! To wszystko przez te przemoknięte liście. :-)))



W rzeczy samej :-))

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W rzeczy samej :-))

Ech, kobietom to zawsze tylko... jaśki w głowie :))
A przecież jesień to przede wszystkim polski i tak bliski naszym sercom listopad.
Polski bo nasz język znakomicie nadaje się do oddania szeleszczących kroków np.
kogoś idącego zapalić znicz żonie:


jesień
i nic więcej
nie mam do dodania


bezsilność

Dnia i mnie mało a kocham cię jeszcze
tak jak nikt nigdy nie kochał cię jeszcze.

Listopad ścieżki czerwieni złowieszcze,
kto zimą będzie tak kochał cię jeszcze?

Trwoży krok śmierci w listowia szeleście
- ach znaj, nim ścichnie, że kocham cię jeszcze!

Coraz mroźniejsze podnosi noc deszcze
i coraz ciszej, lecz kocham cię jeszcze

szepczę do końca... Kiedyś wspomnisz jeszcze
tę marę wśród mar co kocha cię. Jeszcze.

[Wątpliwy]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wyobrażam sobie bicie serca, którego powoli odłączasz od aparaturu podtrzymującej życie, a ten obraz jest bardzo żywy..., każdy lub prawie każdy z nas był w podobnej/tej samej sytuacji. Szkoda, że to co umiera powoli, pięknieje nadzieję tego co za życia niewypowiedziane. Liść opada, nie podniesie się. Ironicznie pod ludzką stopą czeka go zdeptanie-do utraty swojej pięknej barwy-przemijającego życia.
Jesień
zszargane liście
upadające tak nisko

[jasna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo przejmująco o tym napisałeś.

Kiedyś ujęłam to tak:

jesienny wiatr
pod drzewem tyle liści
bez gałęzi

Dziękuję i pozdrawiam,
jasna :-))

[desiderato]

hmmmmmmmmmmmm a może tak

jesień przychodzi
jesień odchodzi
bo zimy w poczekalni